Doha 14
14.1
Chaupai
सब जानत प्रभु प्रभुता सोई। तदपि कहें बिनु रहा न कोई।।
तहाँ बेद अस कारन राखा। भजन प्रभाउ भाँति बहु भाषा।।
एक अनीह अरूप अनामा। अज सच्चिदानंद पर धामा।।
ब्यापक बिस्वरूप भगवाना। तेहिं धरि देह चरित कृत नाना।।
सो केवल भगतन हित लागी। परम कृपाल प्रनत अनुरागी।।
जेहि जन पर ममता अति छोहू। जेहिं करुना करि कीन्ह न कोहू।।
गई बहोर गरीब नेवाजू। सरल सबल साहिब रघुराजू।।
बुध बरनहिं हरि जस अस जानी। करहि पुनीत सुफल निज बानी।।
तेहिं बल मैं रघुपति गुन गाथा। कहिहउँ नाइ राम पद माथा।।
मुनिन्ह प्रथम हरि कीरति गाई। तेहिं मग चलत सुगम मोहि भाई।।
Sab janat prabhu prabhuta soi, tadapi kahen binu raha na koi
Tahan bed as karan rakha, bhajan prabhau bhanti bahu bhasha
Ek anih arup anama, aj sachchidanand par dhama
Byapak bisvarup bhagavana, tehin dhari deh charit krit nana
So keval bhagatan hit lagi, param kripal pranat anuragi
Jehi jan par mamata ati chhohu, jehin karuna kari kinha na kohu
Gai bahor garib nevaju, saral sabal sahib raghuraju
Budh baranahin hari jas as jani, karahi punit suphal nij bani
Tehin bal main raghupati gun gatha, kahihaum nai ram pad matha
Muninha pratham hari kirati gai, tehin mag chalat sugam mohi bhai
14.2
Doha/soratha
अति अपार जे सरित बर जौं नृप सेतु कराहिं।
चढि पिपीलिकउ परम लघु बिनु श्रम पारहि जाहिं ॥13॥
Ati apar je sarit bar jaun nrip setu karahin
Chadhi pipilikau param laghu binu shram parahi jahin