UtshovChapter 334
334.1
वैशंपायन उवाच
श्रुत्वैतन्नारदो वाक्यं नरनारायणेरितम्
अत्यन्तभक्तिमान्देवे एकान्तित्वमुपेयिवान्
Vaishampayana uvacha
Shrutvaitannarado vakyam naranarayaneritam
Atyantabhaktimandeve ekantitvamupeyivan
334.2
प्रोष्य वर्षसहस्रं तु नरनारायणाश्रमे
श्रुत्वा भगवदाख्यानं दृष्ट्वा च हरिमव्ययम्
हिमवन्तं जगामाशु यत्रास्य स्वक आश्रमः
Proshya varshasahasram tu naranarayanashrame
Shrutva bhagavadakhyanam drishtva cha harimavyayam
Himavantam jagamashu yatrasya svaka ashramah
334.3
तावपि ख्याततपसौ नरनारायणावृषी
तस्मिन्नेवाश्रमे रम्ये तेपतुस्तप उत्तमम्
Tavapi khyatatapasau naranarayanavrishi
Tasminnevashrame ramye tepatustapa uttamam
334.4
त्वमप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः
पावितात्माद्य संवृत्तः श्रुत्वेमामादितः कथाम्
Tvamapyamitavikrantah pandavanam kulodvahah
Pavitatmadya sanvrittah shrutvemamaditah katham
334.5
नैव तस्य परो लोको नायं पार्थिवसत्तम
कर्मणा मनसा वाचा यो द्विष्याद्विष्णुमव्ययम्
Naiva tasya paro loko nayam parthivasattama
Karmana manasa vacha yo dvishyadvishnumavyayam
334.6
मज्जन्ति पितरस्तस्य नरके शाश्वतीः समाः
यो द्विष्याद्विबुधश्रेष्ठं देवं नारायणं हरिम्
Majjanti pitarastasya narake shashvatih samah
Yo dvishyadvibudhashreshtham devam narayanam harim
334.7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित्
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुरिति स्थितिः
Katham nama bhaveddveshya atma lokasya kasyachit
Atma hi purushavyaghra gyeyo vishnuriti sthitih
334.8
य एष गुरुरस्माकमृषिर्गन्धवतीसुतः
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ
Ya esha gururasmakamrishirgandhavatisutah
Tenaitatkathitam tata mahatmyam paramatmanah
Tasmachchhrutam maya chedam kathitam cha tavanagha
334.9
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम्
को ह्यन्यः पुरुषव्याघ्र महाभारतकृद्भवेत्
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तमृते प्रभुम्
Krishnadvaipayanam vyasam viddhi narayanam prabhum
Ko hyanyah purushavyaghra mahabharatakridbhavet
Dharmannanavidhanshchaiva ko bruyattamrite prabhum
334.10
वर्ततां ते महायज्ञो यथा संकल्पितस्त्वया
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मश्च तत्त्वतः
Vartatam te mahayagyo yatha sankalpitastvaya
Sankalpitashvamedhastvam shrutadharmashcha tattvatah
334.11
एतत्तु महदाख्यानं श्रुत्वा पारिक्षितो नृपः
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत्
Etattu mahadakhyanam shrutva parikshito nripah
Tato yagyasamaptyartham kriyah sarvah samarabhat
334.12
नारायणीयमाख्यानमेतत्ते कथितं मया
नारदेन पुरा राजन्गुरवे मे निवेदितम्
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः
Narayaniyamakhyanametatte kathitam maya
Naradena pura rajangurave me niveditam
Rishinam pandavanam cha shrinvatoh krishnabhishmayoh
334.13
स हि परमगुरुर्भुवनपति;र्धरणिधरः शमनियमनिधिः
श्रुतिविनयनिधिर्द्विजपरमहित;स्तव भवतु गतिर्हरिरमरहितः
Sa hi paramagururbhuvanapati;rdharanidharah shamaniyamanidhih
Shrutivinayanidhirdvijaparamahita;stava bhavatu gatirhariramarahitah
334.14
तपसां निधिः सुमहतां महतो; यशसश्च भाजनमरिष्टकहा
एकान्तिनां शरणदोऽभयदो; गतिदोऽस्तु वः स मखभागहरः
Tapasam nidhih sumahatam mahato; yashasashcha bhajanamarishtakaha
Ekantinam sharanadobhayado; gatidostu vah sa makhabhagaharah
334.15
त्रिगुणातिगश्चतुष्पञ्चधरः; पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः
विदधाति नित्यमजितोऽतिबलो; गतिमात्मगां सुकृतिनामृषिणाम्
Trigunatigashchatushpanchadharah; purteshtayoshcha phalabhagaharah
Vidadhati nityamajitotibalo; gatimatmagam sukritinamrishinam
334.16
तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं; रविवर्णमीश्वरगतिं बहुशः
प्रणमध्वमेकमतयो यतयः; सलिलोद्भवोऽपि तमृषिं प्रणतः
Tam lokasakshinamajam purusham; ravivarnamishvaragatim bahushah
Pranamadhvamekamatayo yatayah; salilodbhavopi tamrishim pranatah
334.17
स हि लोकयोनिरमृतस्य पदं; सूक्ष्मं पुराणमचलं परमम्
तत्सांख्ययोगिभिरुदारधृतं; बुद्ध्या यतात्मभिर्विदितं सततम्
Sa hi lokayoniramritasya padam; sukshmam puranamachalam paramam
Tatsankhyayogibhirudaradhritam; buddhya yatatmabhirviditam satatam