Chapter 149
149.1
कुन्त्युवाच
न विषादस्त्वया कार्यो भयादस्मात्कथंचन
उपायः परिदृष्टोऽत्र तस्मान्मोक्षाय रक्षसः
Kuntyuvacha
Na vishadastvaya karyo bhayadasmatkathanchana
Upayah paridrishtotra tasmanmokshaya rakshasah
149.2
एकस्तव सुतो बालः कन्या चैका तपस्विनी
न ते तयोस्तथा पत्न्या गमनं तत्र रोचये
Ekastava suto balah kanya chaika tapasvini
Na te tayostatha patnya gamanam tatra rochaye
149.3
मम पञ्च सुता ब्रह्मंस्तेषामेको गमिष्यति
त्वदर्थं बलिमादाय तस्य पापस्य रक्षसः
Mama pancha suta brahmansteshameko gamishyati
Tvadartham balimadaya tasya papasya rakshasah
149.4
ब्राह्मण उवाच
नाहमेतत्करिष्यामि जीवितार्थी कथंचन
ब्राह्मणस्यातिथेश्चैव स्वार्थे प्राणैर्वियोजनम्
Brahmana uvacha
Nahametatkarishyami jivitarthi kathanchana
Brahmanasyatitheshchaiva svarthe pranairviyojanam
149.5
न त्वेतदकुलीनासु नाधर्मिष्ठासु विद्यते
यद्ब्राह्मणार्थे विसृजेदात्मानमपि चात्मजम्
Na tvetadakulinasu nadharmishthasu vidyate
Yadbrahmanarthe visrijedatmanamapi chatmajam
149.6
आत्मनस्तु मया श्रेयो बोद्धव्यमिति रोचये
ब्रह्मवध्यात्मवध्या वा श्रेय आत्मवधो मम
Atmanastu maya shreyo boddhavyamiti rochaye
Brahmavadhyatmavadhya va shreya atmavadho mama
149.7
ब्रह्मवध्या परं पापं निष्कृतिर्नात्र विद्यते
अबुद्धिपूर्वं कृत्वापि श्रेय आत्मवधो मम
Brahmavadhya param papam nishkritirnatra vidyate
Abuddhipurvam kritvapi shreya atmavadho mama
149.8
न त्वहं वधमाकाङ्क्षे स्वयमेवात्मनः शुभे
परैः कृते वधे पापं न किंचिन्मयि विद्यते
Na tvaham vadhamakankshe svayamevatmanah shubhe
Paraih krite vadhe papam na kinchinmayi vidyate
149.9
अभिसंधिकृते तस्मिन्ब्राह्मणस्य वधे मया
निष्कृतिं न प्रपश्यामि नृशंसं क्षुद्रमेव च
Abhisandhikrite tasminbrahmanasya vadhe maya
Nishkritim na prapashyami nrishansam kshudrameva cha
149.10
आगतस्य गृहे त्यागस्तथैव शरणार्थिनः
याचमानस्य च वधो नृशंसं परमं मतम्
Agatasya grihe tyagastathaiva sharanarthinah
Yachamanasya cha vadho nrishansam paramam matam
149.11
कुर्यान्न निन्दितं कर्म न नृशंसं कदाचन
इति पूर्वे महात्मान आपद्धर्मविदो विदुः
Kuryanna ninditam karma na nrishansam kadachana
Iti purve mahatmana apaddharmavido viduh
149.12
श्रेयांस्तु सहदारस्य विनाशोऽद्य मम स्वयम्
ब्राह्मणस्य वधं नाहमनुमंस्ये कथंचन
Shreyanstu sahadarasya vinashodya mama svayam
Brahmanasya vadham nahamanumansye kathanchana
149.13
कुन्त्युवाच
ममाप्येषा मतिर्ब्रह्मन्विप्रा रक्ष्या इति स्थिरा
न चाप्यनिष्टः पुत्रो मे यदि पुत्रशतं भवेत्
Kuntyuvacha
Mamapyesha matirbrahmanvipra rakshya iti sthira
Na chapyanishtah putro me yadi putrashatam bhavet
149.14
न चासौ राक्षसः शक्तो मम पुत्रविनाशने
वीर्यवान्मन्त्रसिद्धश्च तेजस्वी च सुतो मम
Na chasau rakshasah shakto mama putravinashane
Viryavanmantrasiddhashcha tejasvi cha suto mama
149.15
राक्षसाय च तत्सर्वं प्रापयिष्यति भोजनम्
मोक्षयिष्यति चात्मानमिति मे निश्चिता मतिः
Rakshasaya cha tatsarvam prapayishyati bhojanam
Mokshayishyati chatmanamiti me nishchita matih
149.16
समागताश्च वीरेण दृष्टपूर्वाश्च राक्षसाः
बलवन्तो महाकाया निहताश्चाप्यनेकशः
Samagatashcha virena drishtapurvashcha rakshasah
Balavanto mahakaya nihatashchapyanekashah
149.17
न त्विदं केषुचिद्ब्रह्मन्व्याहर्तव्यं कथंचन
विद्यार्थिनो हि मे पुत्रान्विप्रकुर्युः कुतूहलात्
Na tvidam keshuchidbrahmanvyahartavyam kathanchana
Vidyarthino hi me putranviprakuryuh kutuhalat
149.18
गुरुणा चाननुज्ञातो ग्राहयेद्यं सुतो मम
न स कुर्यात्तया कार्यं विद्ययेति सतां मतम्
Guruna chananugyato grahayedyam suto mama
Na sa kuryattaya karyam vidyayeti satam matam
149.19
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तस्तु पृथया स विप्रो भार्यया सह
हृष्टः संपूजयामास तद्वाक्यममृतोपमम्
Vaishampayana uvacha
Evamuktastu prithaya sa vipro bharyaya saha
Hrishtah sampujayamasa tadvakyamamritopamam
149.20
ततः कुन्ती च विप्रश्च सहितावनिलात्मजम्
तमब्रूतां कुरुष्वेति स तथेत्यब्रवीच्च तौ
Tatah kunti cha viprashcha sahitavanilatmajam
Tamabrutam kurushveti sa tathetyabravichcha tau