Sukta 127

127.1

, Atha kuntapasuktani, khilani

इ॒दं जना॒ उप॑ श्रुत॒ नरा॒शंस॒ स्तवि॑ष्यते ।
ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नव॒तिं च॑ कौरम॒ आ रु॒शमे॑षु दद्महे ॥१॥

Idam jana upa shruta narashansa stavishyate
Shashtim sahasra navatim cha kaurama a rushameshu dadmahe

उष्ट्रा॒ यस्य॑ प्रवा॒हणो॑ व॒धूम॑न्तो द्वि॒र्दश॑ ।
व॒र्ष्मा रथ॑स्य॒ नि जि॑हीडते दि॒व ई॒षमा॑णा उप॒स्पृशः॑ ॥२॥

Ushtra yasya pravahano vadhumanto dvirdasha
Varshma rathasya ni jihidate diva ishamana upasprishah

ए॒ष इ॒षाय॑ मामहे श॒तं नि॒ष्कान् दश॒ स्रजः॑ ।
त्रीणि॑ श॒तान्यर्व॑तां स॒हस्रा॒ दश॒ गोना॑म् ॥३॥

Esha ishaya mamahe shatam nishkan dasha srajah
Trini shatanyarvatam sahasra dasha gonam

वच्य॑स्व रेभ॑ वच्यस्व वृ॒क्षे न प॒क्वे श॒कुनः॑ ।
नष्टे॑ जि॒ह्वा च॑र्चरीति क्षु॒रो न भु॒रिजो॑रिव ॥४॥

Vachyasva rebha vachyasva vrikshe na pakve shakunah
Nashte jihva charchariti kshuro na bhurijoriva

प्र रे॒भासो॑ मनी॒षा वृषा॒ गाव॑ इवेरते ।
अ॒मो॒त॒पुत्र॑का ए॒षाम॒मोत॑ गा॒ इवा॑सते ॥५॥

Pra rebhaso manisha vrisha gava iverate
Amotaputraka eshamamota ga ivasate

प्र रे॑भ॒ धीं भ॑रस्व गो॒विदं॑ वसु॒विद॑म्।
दे॒व॒त्रेमां वाचं॑ स्रीणी॒हीषु॒र्नावी॑र॒स्तार॑म् ॥६॥

Pra rebha dhim bharasva govidam vasuvidam
Devatremam vacham srinihishurnavirastaram

राज्ञो॑ विश्व॒जनी॑नस्य॒ यो दे॒वोऽमर्त्यां॒ अति॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रस्य॒ सुष्टु॑ति॒मा सु॒नोता॑ परि॒क्षितः॑ ॥७॥

Ragyo vishvajaninasya yo devomartyam ati
Vaishvanarasya sushtutima sunota parikshitah

प॒रि॒च्छिन्नः॒ क्षेम॑मकरो॒त् तम॒ आस॑नमा॒चर॑न्।
कुला॑यन् कृ॒ण्वन् कौर॑व्यः॒ पति॒र्वद॑ति जा॒यया॑ ॥८॥

Parichchhinnah kshemamakarot tama asanamacharan
Kulayan krinvan kauravyah patirvadati jayaya

क॒त॒रत् त॒ आ ह॑राणि॒ दधि॒ मन्थां॑ परि॒ श्रुत॑म्।
जा॒याः पतिं॒ वि पृ॑च्छति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑ ॥९॥

Katarat ta a harani dadhi mantham pari shrutam
Jayah patim vi prichchhati rashtre ragyah parikshitah

अ॒भीवस्वः॒ प्र जि॑हीते॒ यवः॑ प॒क्वः प॒थो बिल॑म्।
जनः॒ स भ॒द्रमेध॑ति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑ ॥१०॥

Abhivasvah pra jihite yavah pakvah patho bilam
Janah sa bhadramedhati rashtre ragyah parikshitah

इन्द्रः॑ का॒रुम॑बूबुध॒दुत्ति॑ष्ठ॒ वि च॑रा॒ जन॑म्।
ममेदु॒ग्रस्य॒ चर्कृ॑धि॒ सर्व॒ इत् ते॑ पृणाद॒रिः ॥११॥

Indrah karumabubudhaduttishtha vi chara janam
Mamedugrasya charkridhi sarva it te prinadarih

इ॒ह गावः॒ प्रजा॑यध्वमि॒हाश्वा इ॒ह पूरु॑षाः ।
इ॒हो स॒हस्र॑दक्षि॒णोऽपि॑ पू॒षा नि षी॑दति ॥१२॥

Iha gavah prajayadhvamihashva iha purushah
Iho sahasradakshinopi pusha ni shidati

नेमा इ॑न्द्र॒ गावो॑ रिष॒न् मो आ॒सां गोप॑ रीरिषत्।
मासा॑म॒मित्र॒युर्जन॒ इन्द्र॒ मा स्ते॒न ई॑शत ॥१३॥

Nema indra gavo rishan mo asam gopa ririshat
Masamamitrayurjana indra ma stena ishata

उप॑ नो न रमसि॒ सूक्ते॑न॒ वच॑सा व॒यं भ॒द्रेण॒ वच॑सा व॒यम्।
वना॑दधिध्व॒नो गि॒रो न रि॑ष्येम क॒दा च॒न ॥१४॥

Upa no na ramasi suktena vachasa vayam bhadrena vachasa vayam
Vanadadhidhvano giro na rishyema kada chana