सूक्त 131

131.1

स्मरः। १-३ अथर्वाङ्गिराः। स्मरः। अनुष्टुप्।

नि शी॑र्ष॒तो नि प॑त्त॒त आ॒ध्यो॒३ नि ति॑रामि ते ।
देवाः प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु ॥१॥

131.2

अनु॑म॒तेऽन्वि॒दं म॑न्य॒स्वाकू॑ते॒ समि॒दं नमः॑ ।
देवाः॒ प्र हि॑णुत स्म॒रम॒सौ मामनु॑ शोचतु ॥२॥

131.3

यद् धाव॑सि त्रियोज॒नं प॑ञ्चयोज॒नमाश्वि॑नम्।
तत॒स्त्वं पुन॒राय॑सि पु॒त्राणां॑ नो असः पि॒ता ॥३॥