UtshovSarga 79
79.1
ततः प्रभात समये दिवसे अथ चतुर्दशे ।
समेत्य राज कर्तारः भरतम् वाक्यम् अब्रुवन् ॥२-७९-१॥
Tatah prabhata samaye divase atha chaturdashe
Sametya raja kartarah bharatam vakyam abruvan
79.2
गतः दशरथः स्वर्गम् यो नो गुरुतरः गुरुः ।
रामम् प्रव्राज्य वै ज्येष्ठम् लक्ष्मणम् च महा बलम् ॥२-७९-२॥
Gatah dasharathah svargam yo no gurutarah guruh
Ramam pravrajya vai jyeshtham lakshmanam cha maha balam
79.3
त्वम् अद्य भव नो राजा राज पुत्र महा यशः ।
सम्गत्या न अपराध्नोति राज्यम् एतत् अनायकम् ॥२-७९-३॥
Tvam adya bhava no raja raja putra maha yashah
Samgatya na aparadhnoti rajyam etat anayakam
79.4
आभिषेचनिकम् सर्वम् इदम् आदाय राघव ।
प्रतीक्षते त्वाम् स्व जनः श्रेणयः च नृप आत्मज ॥२-७९-४॥
Abhishechanikam sarvam idam adaya raghava
Pratikshate tvam sva janah shrenayah cha nripa atmaja
79.5
राज्यम् गृहाण भरत पितृ पैतामहम् महत् ।
अभिषेचय च आत्मानम् पाहि च अस्मान् नर ऋषभ ॥२-७९-५॥
Rajyam grihana bharata pitri paitamaham mahat
Abhishechaya cha atmanam pahi cha asman nara rishabha
79.6
आभिषेचनिकम् भाण्डम् कृत्वा सर्वम् प्रदक्षिणम् ।
भरतः तम् जनम् सर्वम् प्रत्युवाच धृत व्रतः ॥२-७९-६॥
Abhishechanikam bhandam kritva sarvam pradakshinam
Bharatah tam janam sarvam pratyuvacha dhrita vratah
79.7
ज्येष्ठस्य राजता नित्यम् उचिता हि कुलस्य नः ।
न एवम् भवन्तः माम् वक्तुम् अर्हन्ति कुशला जनाः ॥२-७९-७॥
Jyeshthasya rajata nityam uchita hi kulasya nah
Na evam bhavantah mam vaktum arhanti kushala janah
79.8
रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति मही पतिः ।
अहम् तु अरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पन्च च ॥२-७९-८॥
Ramah purvo hi no bhrata bhavishyati mahi patih
Aham tu aranye vatsyami varshani nava pancha cha
79.9
युज्यताम् महती सेना चतुर् अन्ग महा बला ।
आनयिष्याम्य् अहम् ज्येष्ठम् भ्रातरम् राघवम् वनात् ॥२-७९-९॥
Yujyatam mahati sena chatur anga maha bala
Anayishyamy aham jyeshtham bhrataram raghavam vanat
79.10
आभिषेचनिकम् चैव सर्वम् एतत् उपस्कृतम् ।
पुरः कृत्य गमिष्यामि राम हेतोर् वनम् प्रति ॥२-७९-१०॥
Abhishechanikam chaiva sarvam etat upaskritam
Purah kritya gamishyami rama hetor vanam prati
79.11
तत्र एव तम् नर व्याघ्रम् अभिषिच्य पुरः कृतम् ।
आनेष्यामि तु वै रामम् हव्य वाहम् इव अध्वरात् ॥२-७९-११॥
Tatra eva tam nara vyaghram abhishichya purah kritam
Aneshyami tu vai ramam havya vaham iva adhvarat
79.12
न सकामा करिष्यामि स्वम् इमाम् मातृ गन्धिनीम् ।
वने वत्स्याम्य् अहम् दुर्गे रामः राजा भविष्यति ॥२-७९-१२॥
Na sakama karishyami svam imam matri gandhinim
Vane vatsyamy aham durge ramah raja bhavishyati
79.13
क्रियताम् शिल्पिभिः पन्थाः समानि विषमाणि च ।
रक्षिणः च अनुसम्यान्तु पथि दुर्ग विचारकाः ॥२-७९-१३॥
Kriyatam shilpibhih panthah samani vishamani cha
Rakshinah cha anusamyantu pathi durga vicharakah
79.14
एवम् सम्भाषमाणम् तम् राम हेतोर् नृप आत्मजम् ।
प्रत्युवाच जनः सर्वः श्रीमद् वाक्यम् अनुत्तमम् ॥२-७९-१४॥
Evam sambhashamanam tam rama hetor nripa atmajam
Pratyuvacha janah sarvah shrimad vakyam anuttamam
79.15
एवम् ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीर् उपतिष्ठताम् ।
यः त्वम् ज्येष्ठे नृप सुते पृथिवीम् दातुम् इच्चसि ॥२-७९-१५॥
Evam te bhashamanasya padma shrir upatishthatam
Yah tvam jyeshthe nripa sute prithivim datum ichchasi
79.16
अनुत्तमम् तत् वचनम् नृप आत्मज ।
प्रभाषितम् सम्श्रवणे निशम्य च ।प्रहर्षजाः तम् प्रति बाष्प बिन्दवो ।निपेतुर् आर्य आनन नेत्र सम्भवाः ॥२-७९-१६॥
Anuttamam tat vachanam nripa atmaja
Prabhashitam samshravane nishamya cha, praharshajah tam prati bashpa bindavo, nipetur arya anana netra sambhavah
79.17
ऊचुस् ते वचनम् इदम् निशम्य हृष्टाः ।
सामात्याः सपरिषदो वियात शोकाः ।पन्थानम् नर वर भक्तिमान् जनः च ।व्यादिष्टः तव वचनाच् च शिल्पि वर्गः ॥२-७९-१७॥
Uchus te vachanam idam nishamya hrishtah
Samatyah saparishado viyata shokah, panthanam nara vara bhaktiman janah cha, vyadishtah tava vachanach cha shilpi vargah