Sukta 2

2.1

7 trita aptyah, agnih, trishtup

पि॒प्री॒हि दे॒वाँ उ॑श॒तो य॑विष्ठ वि॒द्वाँ ऋ॒तूँॠ॑तुपते यजे॒ह ।
ये दैव्या॑ ऋ॒त्विज॒स्तेभि॑रग्ने॒ त्वं होतॄ॑णाम॒स्याय॑जिष्ठः ॥१॥

Piprihi devam ushato yavishtha vidvam ritunritupate yajeha
Ye daivya ritvijastebhiragne tvam hotrinamasyayajishthah

वेषि॑ हो॒त्रमु॒त पो॒त्रं जना॑नां मन्धा॒तासि॑ द्रविणो॒दा ऋ॒तावा॑ ।
स्वाहा॑ व॒यं कृ॒णवा॑मा ह॒वींषि॑ दे॒वो दे॒वान्य॑जत्व॒ग्निरर्ह॑न् ॥२॥

Veshi hotramuta potram jananam mandhatasi dravinoda ritava
Svaha vayam krinavama havinshi devo devanyajatvagnirarhan

आ दे॒वाना॒मपि॒ पन्था॑मगन्म॒ यच्छ॒क्नवा॑म॒ तदनु॒ प्रवो॑ळ्हुम् ।
अ॒ग्निर्वि॒द्वान्त्स य॑जा॒त्सेदु॒ होता॒ सो अ॑ध्व॒रान्त्स ऋ॒तून्क॑ल्पयाति ॥३॥

A devanamapi panthamaganma yachchhaknavama tadanu pravolhum
Agnirvidvantsa yajatsedu hota so adhvarantsa ritunkalpayati

यद्वो॑ व॒यं प्र॑मि॒नाम॑ व्र॒तानि॑ वि॒दुषां॑ देवा॒ अवि॑दुष्टरासः ।
अ॒ग्निष्टद्विश्व॒मा पृ॑णाति वि॒द्वान्येभि॑र्दे॒वाँ ऋ॒तुभि॑ः क॒ल्पया॑ति ॥४॥

Yadvo vayam praminama vratani vidusham deva avidushtarasah
Agnishtadvishvama prinati vidvanyebhirdevam ritubhih kalpayati

यत्पा॑क॒त्रा मन॑सा दी॒नद॑क्षा॒ न य॒ज्ञस्य॑ मन्व॒ते मर्त्या॑सः ।
अ॒ग्निष्टद्धोता॑ क्रतु॒विद्वि॑जा॒नन्यजि॑ष्ठो दे॒वाँ ऋ॑तु॒शो य॑जाति ॥५॥

Yatpakatra manasa dinadaksha na yagyasya manvate martyasah
Agnishtaddhota kratuvidvijananyajishtho devam ritusho yajati

विश्वे॑षां॒ ह्य॑ध्व॒राणा॒मनी॑कं चि॒त्रं के॒तुं जनि॑ता त्वा ज॒जान॑ ।
स आ य॑जस्व नृ॒वती॒रनु॒ क्षाः स्पा॒र्हा इष॑ः क्षु॒मती॑र्वि॒श्वज॑न्याः ॥६॥

Vishvesham hyadhvaranamanikam chitram ketum janita tva jajana
Sa a yajasva nrivatiranu kshah sparha ishah kshumatirvishvajanyah

यं त्वा॒ द्यावा॑पृथि॒वी यं त्वाप॒स्त्वष्टा॒ यं त्वा॑ सु॒जनि॑मा ज॒जान॑ ।
पन्था॒मनु॑ प्रवि॒द्वान्पि॑तृ॒याणं॑ द्यु॒मद॑ग्ने समिधा॒नो वि भा॑हि ॥७॥

Yam tva dyavaprithivi yam tvapastvashta yam tva sujanima jajana
Panthamanu pravidvanpitriyanam dyumadagne samidhano vi bhahi