Doha 8
8.1
Chaupai
जानतहूँ अस स्वामि बिसारी। फिरहिं ते काहे न होहिं दुखारी।।
एहि बिधि कहत राम गुन ग्रामा। पावा अनिर्बाच्य बिश्रामा।।
पुनि सब कथा बिभीषन कही। जेहि बिधि जनकसुता तहँ रही।।
तब हनुमंत कहा सुनु भ्राता। देखी चहउँ जानकी माता।।
जुगुति बिभीषन सकल सुनाई। चलेउ पवनसुत बिदा कराई।।
करि सोइ रूप गयउ पुनि तहवाँ। बन असोक सीता रह जहवाँ।।
देखि मनहि महुँ कीन्ह प्रनामा। बैठेहिं बीति जात निसि जामा।।
कृस तन सीस जटा एक बेनी। जपति हृदयँ रघुपति गुन श्रेनी।।
Janatahun as svami bisari, phirahin te kahe na hohin dukhari
Ehi bidhi kahat ram gun grama, pava anirbachya bishrama
Puni sab katha bibhishan kahi, jehi bidhi janakasuta taham rahi
Tab hanumant kaha sunu bhrata, dekhi chahaum janaki mata
Juguti bibhishan sakal sunai, chaleu pavanasut bida karai
Kari soi rup gayau puni tahavan, ban asok sita rah jahavan
Dekhi manahi mahun kinha pranama, baithehin biti jat nisi jama
Kris tan sis jata ek beni, japati hridayam raghupati gun shreni
8.2
Doha/soratha
निज पद नयन दिएँ मन राम पद कमल लीन।
परम दुखी भा पवनसुत देखि जानकी दीन ॥8॥
Nij pad nayan diem man ram pad kamal lin
Param dukhi bha pavanasut dekhi janaki din