Doha 2
2.1
Chaupai
जात पवनसुत देवन्ह देखा। जानैं कहुँ बल बुद्धि बिसेषा।।
सुरसा नाम अहिन्ह कै माता। पठइन्हि आइ कही तेहिं बाता।।
आजु सुरन्ह मोहि दीन्ह अहारा। सुनत बचन कह पवनकुमारा।।
राम काजु करि फिरि मैं आवौं। सीता कइ सुधि प्रभुहि सुनावौं।।
तब तव बदन पैठिहउँ आई। सत्य कहउँ मोहि जान दे माई।।
कबनेहुँ जतन देइ नहिं जाना। ग्रससि न मोहि कहेउ हनुमाना।।
जोजन भरि तेहिं बदनु पसारा। कपि तनु कीन्ह दुगुन बिस्तारा।।
सोरह जोजन मुख तेहिं ठयऊ। तुरत पवनसुत बत्तिस भयऊ।।
जस जस सुरसा बदनु बढ़ावा। तासु दून कपि रूप देखावा।।
सत जोजन तेहिं आनन कीन्हा। अति लघु रूप पवनसुत लीन्हा।।
बदन पइठि पुनि बाहेर आवा। मागा बिदा ताहि सिरु नावा।।
मोहि सुरन्ह जेहि लागि पठावा। बुधि बल मरमु तोर मै पावा।।
Jat pavanasut devanha dekha, janain kahun bal buddhi bisesha
Surasa nam ahinha kai mata, pathainhi ai kahi tehin bata
Aju suranha mohi dinha ahara, sunat bachan kah pavanakumara
Ram kaju kari phiri main avaun, sita kai sudhi prabhuhi sunavaun
Tab tav badan paithihaum ai, satya kahaum mohi jan de mai
Kabanehun jatan dei nahin jana, grasasi na mohi kaheu hanumana
Jojan bhari tehin badanu pasara, kapi tanu kinha dugun bistara
Sorah jojan mukh tehin thayau, turat pavanasut battis bhayau
Jas jas surasa badanu barhava, tasu dun kapi rup dekhava
Sat jojan tehin anan kinha, ati laghu rup pavanasut linha
Badan paithi puni baher ava, maga bida tahi siru nava
Mohi suranha jehi lagi pathava, budhi bal maramu tor mai pava
2.2
Doha/soratha
राम काजु सबु करिहहु तुम्ह बल बुद्धि निधान।
आसिष देह गई सो हरषि चलेउ हनुमान ॥2॥
Ram kaju sabu karihahu tumha bal buddhi nidhan
Asish deh gai so harashi chaleu hanuman