Doha 312
312.1
Chaupai
कहत धरम इतिहास सप्रीती। भयउ भोरु निसि सो सुख बीती।।
नित्य निबाहि भरत दोउ भाई। राम अत्रि गुर आयसु पाई।।
सहित समाज साज सब सादें। चले राम बन अटन पयादें।।
कोमल चरन चलत बिनु पनहीं। भइ मृदु भूमि सकुचि मन मनहीं।।
कुस कंटक काँकरीं कुराईं। कटुक कठोर कुबस्तु दुराईं।।
महि मंजुल मृदु मारग कीन्हे। बहत समीर त्रिबिध सुख लीन्हे।।
सुमन बरषि सुर घन करि छाहीं। बिटप फूलि फलि तृन मृदुताहीं।।
मृग बिलोकि खग बोलि सुबानी। सेवहिं सकल राम प्रिय जानी।।
Kahat dharam itihas sapriti, bhayau bhoru nisi so sukh biti
Nitya nibahi bharat dou bhai, ram atri gur ayasu pai
Sahit samaj saj sab saden, chale ram ban atan payaden
Komal charan chalat binu panahin, bhai mridu bhumi sakuchi man manahin
Kus kantak kankarin kuraim, katuk kathor kubastu duraim
Mahi manjul mridu marag kinhe, bahat samir tribidh sukh linhe
Suman barashi sur ghan kari chhahin, bitap phuli phali trin mridutahin
Mrig biloki khag boli subani, sevahin sakal ram priy jani
312.2
Doha/soratha
सुलभ सिद्धि सब प्राकृतहु राम कहत जमुहात।
राम प्रान प्रिय भरत कहुँ यह न होइ बड़ि बात ॥311॥
Sulabh siddhi sab prakritahu ram kahat jamuhat
Ram pran priy bharat kahun yah na hoi bari bat