Doha 263
263.1
Chaupai
भूपति मरन पेम पनु राखी। जननी कुमति जगतु सबु साखी।।
देखि न जाहि बिकल महतारी। जरहिं दुसह जर पुर नर नारी।।
महीं सकल अनरथ कर मूला। सो सुनि समुझि सहिउँ सब सूला।।
सुनि बन गवनु कीन्ह रघुनाथा। करि मुनि बेष लखन सिय साथा।।
बिनु पानहिन्ह पयादेहि पाएँ। संकरु साखि रहेउँ एहि घाएँ।।
बहुरि निहार निषाद सनेहू। कुलिस कठिन उर भयउ न बेहू।।
अब सबु आँखिन्ह देखेउँ आई। जिअत जीव जड़ सबइ सहाई।।
जिन्हहि निरखि मग साँपिनि बीछी। तजहिं बिषम बिषु तामस तीछी।।
Bhupati maran pem panu rakhi, janani kumati jagatu sabu sakhi
Dekhi na jahi bikal mahatari, jarahin dusah jar pur nar nari
Mahin sakal anarath kar mula, so suni samujhi sahium sab sula
Suni ban gavanu kinha raghunatha, kari muni besh lakhan siy satha
Binu panahinha payadehi paem, sankaru sakhi raheum ehi ghaem
Bahuri nihar nishad sanehu, kulis kathin ur bhayau na behu
Ab sabu ankhinha dekheum ai, jiat jiv jar sabai sahai
Jinhahi nirakhi mag sampini bichhi, tajahin bisham bishu tamas tichhi
263.2
Doha/soratha
तेइ रघुनंदनु लखनु सिय अनहित लागे जाहि।
तासु तनय तजि दुसह दुख दैउ सहावइ काहि ॥262॥
Tei raghunandanu lakhanu siy anahit lage jahi
Tasu tanay taji dusah dukh daiu sahavai kahi