Doha 227
227.1
Chaupai
सकल सनेह सिथिल रघुबर कें। गए कोस दुइ दिनकर ढरकें।।
जलु थलु देखि बसे निसि बीतें। कीन्ह गवन रघुनाथ पिरीतें।।
उहाँ रामु रजनी अवसेषा। जागे सीयँ सपन अस देखा।।
सहित समाज भरत जनु आए। नाथ बियोग ताप तन ताए।।
सकल मलिन मन दीन दुखारी। देखीं सासु आन अनुहारी।।
सुनि सिय सपन भरे जल लोचन। भए सोचबस सोच बिमोचन।।
लखन सपन यह नीक न होई। कठिन कुचाह सुनाइहि कोई।।
अस कहि बंधु समेत नहाने। पूजि पुरारि साधु सनमाने।।
Sakal saneh sithil raghubar ken, gae kos dui dinakar dharaken
Jalu thalu dekhi base nisi biten, kinha gavan raghunath piriten
Uhan ramu rajani avasesha, jage siyam sapan as dekha
Sahit samaj bharat janu ae, nath biyog tap tan tae
Sakal malin man din dukhari, dekhin sasu an anuhari
Suni siy sapan bhare jal lochan, bhae sochabas soch bimochan
Lakhan sapan yah nik na hoi, kathin kuchah sunaihi koi
As kahi bandhu samet nahane, puji purari sadhu sanamane
227.2
Chhand
सनमानि सुर मुनि बंदि बैठे उत्तर दिसि देखत भए।
नभ धूरि खग मृग भूरि भागे बिकल प्रभु आश्रम गए।।
तुलसी उठे अवलोकि कारनु काह चित सचकित रहे।
सब समाचार किरात कोलन्हि आइ तेहि अवसर कहे।।
Sanamani sur muni bandi baithe uttar disi dekhat bhae
Nabh dhuri khag mrig bhuri bhage bikal prabhu ashram gae
Tulasi uthe avaloki karanu kah chit sachakit rahe
Sab samachar kirat kolanhi ai tehi avasar kahe
227.3
Doha/soratha
सुनत सुमंगल बैन मन प्रमोद तन पुलक भर।
सरद सरोरुह नैन तुलसी भरे सनेह जल ॥226॥
Sunat sumangal bain man pramod tan pulak bhar
Sarad saroruh nain tulasi bhare saneh jal