Doha 22
22.1
Chaupai
नैहर जनमु भरब बरु जाइ। जिअत न करबि सवति सेवकाई।।
अरि बस दैउ जिआवत जाही। मरनु नीक तेहि जीवन चाही।।
दीन बचन कह बहुबिधि रानी। सुनि कुबरीं तियमाया ठानी।।
अस कस कहहु मानि मन ऊना। सुखु सोहागु तुम्ह कहुँ दिन दूना।।
जेहिं राउर अति अनभल ताका। सोइ पाइहि यहु फलु परिपाका।।
जब तें कुमत सुना मैं स्वामिनि। भूख न बासर नींद न जामिनि।।
पूँछेउ गुनिन्ह रेख तिन्ह खाँची। भरत भुआल होहिं यह साँची।।
भामिनि करहु त कहौं उपाऊ। है तुम्हरीं सेवा बस राऊ।।
Naihar janamu bharab baru jai, jiat na karabi savati sevakai
Ari bas daiu jiavat jahi, maranu nik tehi jivan chahi
Din bachan kah bahubidhi rani, suni kubarin tiyamaya thani
As kas kahahu mani man una, sukhu sohagu tumha kahun din duna
Jehin raur ati anabhal taka, soi paihi yahu phalu paripaka
Jab ten kumat suna main svamini, bhukh na basar nind na jamini
Punchheu guninha rekh tinha khanchi, bharat bhual hohin yah sanchi
Bhamini karahu ta kahaun upau, hai tumharin seva bas rau
22.2
Doha/soratha
परउँ कूप तुअ बचन पर सकउँ पूत पति त्यागि।
कहसि मोर दुखु देखि बड़ कस न करब हित लागि ॥21॥
Paraum kup tua bachan par sakaum put pati tyagi
Kahasi mor dukhu dekhi bar kas na karab hit lagi