Doha 17
17.1
Chaupai
एकहिं बार आस सब पूजी। अब कछु कहब जीभ करि दूजी।।
फोरै जोगु कपारु अभागा। भलेउ कहत दुख रउरेहि लागा।।
कहहिं झूठि फुरि बात बनाई। ते प्रिय तुम्हहि करुइ मैं माई।।
हमहुँ कहबि अब ठकुरसोहाती। नाहिं त मौन रहब दिनु राती।।
करि कुरूप बिधि परबस कीन्हा। बवा सो लुनिअ लहिअ जो दीन्हा।।
कोउ नृप होउ हमहि का हानी। चेरि छाड़ि अब होब कि रानी।।
जारै जोगु सुभाउ हमारा। अनभल देखि न जाइ तुम्हारा।।
तातें कछुक बात अनुसारी। छमिअ देबि बड़ि चूक हमारी।।
Ekahin bar as sab puji, ab kachhu kahab jibh kari duji
Phorai jogu kaparu abhaga, bhaleu kahat dukh raurehi laga
Kahahin jhuthi phuri bat banai, te priy tumhahi karui main mai
Hamahun kahabi ab thakurasohati, nahin ta maun rahab dinu rati
Kari kurup bidhi parabas kinha, bava so lunia lahia jo dinha
Kou nrip hou hamahi ka hani, cheri chhari ab hob ki rani
Jarai jogu subhau hamara, anabhal dekhi na jai tumhara
Taten kachhuk bat anusari, chhamia debi bari chuk hamari
17.2
Doha/soratha
गूढ़ कपट प्रिय बचन सुनि तीय अधरबुधि रानि।
सुरमाया बस बैरिनिहि सुह्द जानि पतिआनि ॥16॥
Gurh kapat priy bachan suni tiy adharabudhi rani
Suramaya bas bairinihi suhda jani patiani