Doha 160
160.1
Chaupai
हाट बाट नहिं जाइ निहारी। जनु पुर दहँ दिसि लागि दवारी।।
आवत सुत सुनि कैकयनंदिनि। हरषी रबिकुल जलरुह चंदिनि।।
सजि आरती मुदित उठि धाई। द्वारेहिं भेंटि भवन लेइ आई।।
भरत दुखित परिवारु निहारा। मानहुँ तुहिन बनज बनु मारा।।
कैकेई हरषित एहि भाँति। मनहुँ मुदित दव लाइ किराती।।
सुतहि ससोच देखि मनु मारें। पूँछति नैहर कुसल हमारें।।
सकल कुसल कहि भरत सुनाई। पूँछी निज कुल कुसल भलाई।।
कहु कहँ तात कहाँ सब माता। कहँ सिय राम लखन प्रिय भ्राता।।
Hat bat nahin jai nihari, janu pur daham disi lagi davari
Avat sut suni kaikayanandini, harashi rabikul jalaruh chandini
Saji arati mudit uthi dhai, dvarehin bhenti bhavan lei ai
Bharat dukhit parivaru nihara, manahun tuhin banaj banu mara
Kaikei harashit ehi bhanti, manahun mudit dav lai kirati
Sutahi sasoch dekhi manu maren, punchhati naihar kusal hamaren
Sakal kusal kahi bharat sunai, punchhi nij kul kusal bhalai
Kahu kaham tat kahan sab mata, kaham siy ram lakhan priy bhrata
160.2
Doha/soratha
सुनि सुत बचन सनेहमय कपट नीर भरि नैन।
भरत श्रवन मन सूल सम पापिनि बोली बैन ॥159॥
Suni sut bachan sanehamay kapat nir bhari nain
Bharat shravan man sul sam papini boli bain