Doha 150
150.1
Chaupai
भूप सुमंत्रु लीन्ह उर लाई। बूड़त कछु अधार जनु पाई।।
सहित सनेह निकट बैठारी। पूँछत राउ नयन भरि बारी।।
राम कुसल कहु सखा सनेही। कहँ रघुनाथु लखनु बैदेही।।
आने फेरि कि बनहि सिधाए। सुनत सचिव लोचन जल छाए।।
सोक बिकल पुनि पूँछ नरेसू। कहु सिय राम लखन संदेसू।।
राम रूप गुन सील सुभाऊ। सुमिरि सुमिरि उर सोचत राऊ।।
राउ सुनाइ दीन्ह बनबासू। सुनि मन भयउ न हरषु हराँसू।।
सो सुत बिछुरत गए न प्राना। को पापी बड़ मोहि समाना।।
Bhup sumantru linha ur lai, burat kachhu adhar janu pai
Sahit saneh nikat baithari, punchhat rau nayan bhari bari
Ram kusal kahu sakha sanehi, kaham raghunathu lakhanu baidehi
Ane pheri ki banahi sidhae, sunat sachiv lochan jal chhae
Sok bikal puni punchh naresu, kahu siy ram lakhan sandesu
Ram rup gun sil subhau, sumiri sumiri ur sochat rau
Rau sunai dinha banabasu, suni man bhayau na harashu haransu
So sut bichhurat gae na prana, ko papi bar mohi samana
150.2
Doha/soratha
सखा रामु सिय लखनु जहँ तहाँ मोहि पहुँचाउ।
नाहिं त चाहत चलन अब प्रान कहउँ सतिभाउ ॥149॥
Sakha ramu siy lakhanu jaham tahan mohi pahunchau
Nahin ta chahat chalan ab pran kahaum satibhau