Doha 142
142.1
Chaupai
सीय लखन जेहि बिधि सुखु लहहीं। सोइ रघुनाथ करहि सोइ कहहीं।।
कहहिं पुरातन कथा कहानी। सुनहिं लखनु सिय अति सुखु मानी।
जब जब रामु अवध सुधि करहीं। तब तब बारि बिलोचन भरहीं।।
सुमिरि मातु पितु परिजन भाई। भरत सनेहु सीलु सेवकाई।।
कृपासिंधु प्रभु होहिं दुखारी। धीरजु धरहिं कुसमउ बिचारी।।
लखि सिय लखनु बिकल होइ जाहीं। जिमि पुरुषहि अनुसर परिछाहीं।।
प्रिया बंधु गति लखि रघुनंदनु। धीर कृपाल भगत उर चंदनु।।
लगे कहन कछु कथा पुनीता। सुनि सुखु लहहिं लखनु अरु सीता।।
Siy lakhan jehi bidhi sukhu lahahin, soi raghunath karahi soi kahahin
Kahahin puratan katha kahani, sunahin lakhanu siy ati sukhu mani
Jab jab ramu avadh sudhi karahin, tab tab bari bilochan bharahin
Sumiri matu pitu parijan bhai, bharat sanehu silu sevakai
Kripasindhu prabhu hohin dukhari, dhiraju dharahin kusamau bichari
Lakhi siy lakhanu bikal hoi jahin, jimi purushahi anusar parichhahin
Priya bandhu gati lakhi raghunandanu, dhir kripal bhagat ur chandanu
Lage kahan kachhu katha punita, suni sukhu lahahin lakhanu aru sita
142.2
Doha/soratha
रामु लखन सीता सहित सोहत परन निकेत।
जिमि बासव बस अमरपुर सची जयंत समेत ॥141॥
Ramu lakhan sita sahit sohat paran niket
Jimi basav bas amarapur sachi jayant samet