Doha 137
137.1
Chaupai
धन्य भूमि बन पंथ पहारा। जहँ जहँ नाथ पाउ तुम्ह धारा।।
धन्य बिहग मृग काननचारी। सफल जनम भए तुम्हहि निहारी।।
हम सब धन्य सहित परिवारा। दीख दरसु भरि नयन तुम्हारा।।
कीन्ह बासु भल ठाउँ बिचारी। इहाँ सकल रितु रहब सुखारी।।
हम सब भाँति करब सेवकाई। करि केहरि अहि बाघ बराई।।
बन बेहड़ गिरि कंदर खोहा। सब हमार प्रभु पग पग जोहा।।
तहँ तहँ तुम्हहि अहेर खेलाउब। सर निरझर जलठाउँ देखाउब।।
हम सेवक परिवार समेता। नाथ न सकुचब आयसु देता।।
Dhanya bhumi ban panth pahara, jaham jaham nath pau tumha dhara
Dhanya bihag mrig kananachari, saphal janam bhae tumhahi nihari
Ham sab dhanya sahit parivara, dikh darasu bhari nayan tumhara
Kinha basu bhal thaum bichari, ihan sakal ritu rahab sukhari
Ham sab bhanti karab sevakai, kari kehari ahi bagh barai
Ban behar giri kandar khoha, sab hamar prabhu pag pag joha
Taham taham tumhahi aher khelaub, sar nirajhar jalathaum dekhaub
Ham sevak parivar sameta, nath na sakuchab ayasu deta
137.2
Doha/soratha
बेद बचन मुनि मन अगम ते प्रभु करुना ऐन।
बचन किरातन्ह के सुनत जिमि पितु बालक बैन ॥136॥
Bed bachan muni man agam te prabhu karuna ain
Bachan kiratanha ke sunat jimi pitu balak bain