Doha 63
63.1
Chaupai
कहेहु नीक मोरेहुँ मन भावा। यह अनुचित नहिं नेवत पठावा।।
दच्छ सकल निज सुता बोलाई। हमरें बयर तुम्हउ बिसराई।।
ब्रह्मसभाँ हम सन दुखु माना। तेहि तें अजहुँ करहिं अपमाना।।
जौं बिनु बोलें जाहु भवानी। रहइ न सीलु सनेहु न कानी।।
जदपि मित्र प्रभु पितु गुर गेहा। जाइअ बिनु बोलेहुँ न सँदेहा।।
तदपि बिरोध मान जहँ कोई। तहाँ गएँ कल्यानु न होई।।
भाँति अनेक संभु समुझावा। भावी बस न ग्यानु उर आवा।।
कह प्रभु जाहु जो बिनहिं बोलाएँ। नहिं भलि बात हमारे भाएँ।।
Kahehu nik morehun man bhava, yah anuchit nahin nevat pathava
Dachchha sakal nij suta bolai, hamaren bayar tumhau bisarai
Brahmasabhan ham san dukhu mana, tehi ten ajahun karahin apamana
Jaun binu bolen jahu bhavani, rahai na silu sanehu na kani
Jadapi mitra prabhu pitu gur geha, jaia binu bolehun na sandeha
Tadapi birodh man jaham koi, tahan gaem kalyanu na hoi
Bhanti anek sambhu samujhava, bhavi bas na gyanu ur ava
Kah prabhu jahu jo binahin bolaem, nahin bhali bat hamare bhaem
63.2
Doha/soratha
कहि देखा हर जतन बहु रहइ न दच्छकुमारि।
दिए मुख्य गन संग तब बिदा कीन्ह त्रिपुरारि ॥62॥
Kahi dekha har jatan bahu rahai na dachchhakumari
Die mukhya gan sang tab bida kinha tripurari