Doha 57
57.1
Chaupai
सतीं समुझि रघुबीर प्रभाऊ। भय बस सिव सन कीन्ह दुराऊ।।
कछु न परीछा लीन्हि गोसाई। कीन्ह प्रनामु तुम्हारिहि नाई।।
जो तुम्ह कहा सो मृषा न होई। मोरें मन प्रतीति अति सोई।।
तब संकर देखेउ धरि ध्याना। सतीं जो कीन्ह चरित सब जाना।।
बहुरि राममायहि सिरु नावा। प्रेरि सतिहि जेहिं झूँठ कहावा।।
हरि इच्छा भावी बलवाना। हृदयँ बिचारत संभु सुजाना।।
सतीं कीन्ह सीता कर बेषा। सिव उर भयउ बिषाद बिसेषा।।
जौं अब करउँ सती सन प्रीती। मिटइ भगति पथु होइ अनीती।।
Satin samujhi raghubir prabhau, bhay bas siv san kinha durau
Kachhu na parichha linhi gosai, kinha pranamu tumharihi nai
Jo tumha kaha so mrisha na hoi, moren man pratiti ati soi
Tab sankar dekheu dhari dhyana, satin jo kinha charit sab jana
Bahuri ramamayahi siru nava, preri satihi jehin jhunth kahava
Hari ichchha bhavi balavana, hridayam bicharat sambhu sujana
Satin kinha sita kar besha, siv ur bhayau bishad bisesha
Jaun ab karaum sati san priti, mitai bhagati pathu hoi aniti
57.2
Doha/soratha
परम पुनीत न जाइ तजि किएँ प्रेम बड़ पापु।
प्रगटि न कहत महेसु कछु हृदयँ अधिक संतापु ॥56॥
Param punit na jai taji kiem prem bar papu
Pragati na kahat mahesu kachhu hridayam adhik santapu