Doha 343
343.1
Chaupai
सबहि भाँति मोहि दीन्हि बड़ाई। निज जन जानि लीन्ह अपनाई।।
होहिं सहस दस सारद सेषा। करहिं कलप कोटिक भरि लेखा।।
मोर भाग्य राउर गुन गाथा। कहि न सिराहिं सुनहु रघुनाथा।।
मै कछु कहउँ एक बल मोरें। तुम्ह रीझहु सनेह सुठि थोरें।।
बार बार मागउँ कर जोरें। मनु परिहरै चरन जनि भोरें।।
सुनि बर बचन प्रेम जनु पोषे। पूरनकाम रामु परितोषे।।
करि बर बिनय ससुर सनमाने। पितु कौसिक बसिष्ठ सम जाने।।
बिनती बहुरि भरत सन कीन्ही। मिलि सप्रेमु पुनि आसिष दीन्ही।।
Sabahi bhanti mohi dinhi barai, nij jan jani linha apanai
Hohin sahas das sarad sesha, karahin kalap kotik bhari lekha
Mor bhagya raur gun gatha, kahi na sirahin sunahu raghunatha
Mai kachhu kahaum ek bal moren, tumha rijhahu saneh suthi thoren
Bar bar magaum kar joren, manu pariharai charan jani bhoren
Suni bar bachan prem janu poshe, puranakam ramu paritoshe
Kari bar binay sasur sanamane, pitu kausik basishtha sam jane
Binati bahuri bharat san kinhi, mili sapremu puni asish dinhi
343.2
Doha/soratha
मिले लखन रिपुसूदनहि दीन्हि असीस महीस।
भए परस्पर प्रेमबस फिरि फिरि नावहिं सीस ॥342॥
Mile lakhan ripusudanahi dinhi asis mahis
Bhae paraspar premabas phiri phiri navahin sis