Doha 337
337.1
Chaupai
देखि राम छबि अति अनुरागीं। प्रेमबिबस पुनि पुनि पद लागीं।।
रही न लाज प्रीति उर छाई। सहज सनेहु बरनि किमि जाई।।
भाइन्ह सहित उबटि अन्हवाए। छरस असन अति हेतु जेवाँए।।
बोले रामु सुअवसरु जानी। सील सनेह सकुचमय बानी।।
राउ अवधपुर चहत सिधाए। बिदा होन हम इहाँ पठाए।।
मातु मुदित मन आयसु देहू। बालक जानि करब नित नेहू।।
सुनत बचन बिलखेउ रनिवासू। बोलि न सकहिं प्रेमबस सासू।।
हृदयँ लगाइ कुअँरि सब लीन्ही। पतिन्ह सौंपि बिनती अति कीन्ही।।
Dekhi ram chhabi ati anuragin, premabibas puni puni pad lagin
Rahi na laj priti ur chhai, sahaj sanehu barani kimi jai
Bhainha sahit ubati anhavae, chharas asan ati hetu jevane
Bole ramu suavasaru jani, sil saneh sakuchamay bani
Rau avadhapur chahat sidhae, bida hon ham ihan pathae
Matu mudit man ayasu dehu, balak jani karab nit nehu
Sunat bachan bilakheu ranivasu, boli na sakahin premabas sasu
Hridayam lagai kuanri sab linhi, patinha saumpi binati ati kinhi
337.2
Chhand
करि बिनय सिय रामहि समरपी जोरि कर पुनि पुनि कहै।
बलि जाँउ तात सुजान तुम्ह कहुँ बिदित गति सब की अहै।।
परिवार पुरजन मोहि राजहि प्रानप्रिय सिय जानिबी।
तुलसीस सीलु सनेहु लखि निज किंकरी करि मानिबी।।
Kari binay siy ramahi samarapi jori kar puni puni kahai
Bali janu tat sujan tumha kahun bidit gati sab ki ahai
Parivar purajan mohi rajahi pranapriy siy janibi
Tulasis silu sanehu lakhi nij kinkari kari manibi
337.3
Doha/soratha
तुम्ह परिपूरन काम जान सिरोमनि भावप्रिय।
जन गुन गाहक राम दोष दलन करुनायतन ॥336॥
Tumha paripuran kam jan siromani bhavapriy
Jan gun gahak ram dosh dalan karunayatan