Doha 336
336.1
Chaupai
चारिअ भाइ सुभायँ सुहाए। नगर नारि नर देखन धाए।।
कोउ कह चलन चहत हहिं आजू। कीन्ह बिदेह बिदा कर साजू।।
लेहु नयन भरि रूप निहारी। प्रिय पाहुने भूप सुत चारी।।
को जानै केहि सुकृत सयानी। नयन अतिथि कीन्हे बिधि आनी।।
मरनसीलु जिमि पाव पिऊषा। सुरतरु लहै जनम कर भूखा।।
पाव नारकी हरिपदु जैसें। इन्ह कर दरसनु हम कहँ तैसे।।
निरखि राम सोभा उर धरहू। निज मन फनि मूरति मनि करहू।।
एहि बिधि सबहि नयन फलु देता। गए कुअँर सब राज निकेता।।
Charia bhai subhayam suhae, nagar nari nar dekhan dhae
Kou kah chalan chahat hahin aju, kinha bideh bida kar saju
Lehu nayan bhari rup nihari, priy pahune bhup sut chari
Ko janai kehi sukrit sayani, nayan atithi kinhe bidhi ani
Maranasilu jimi pav piusha, surataru lahai janam kar bhukha
Pav naraki haripadu jaisen, inha kar darasanu ham kaham taise
Nirakhi ram sobha ur dharahu, nij man phani murati mani karahu
Ehi bidhi sabahi nayan phalu deta, gae kuanr sab raj niketa
336.2
Doha/soratha
रूप सिंधु सब बंधु लखि हरषि उठा रनिवासु।
करहि निछावरि आरती महा मुदित मन सासु ॥335॥
Rup sindhu sab bandhu lakhi harashi utha ranivasu
Karahi nichhavari arati maha mudit man sasu