Doha 312
312.1
Chaupai
बिबिध भाँति होइहि पहुनाई। प्रिय न काहि अस सासुर माई।।
तब तब राम लखनहि निहारी। होइहहिं सब पुर लोग सुखारी।।
सखि जस राम लखनकर जोटा। तैसेइ भूप संग दुइ ढोटा।।
स्याम गौर सब अंग सुहाए। ते सब कहहिं देखि जे आए।।
कहा एक मैं आजु निहारे। जनु बिरंचि निज हाथ सँवारे।।
भरतु रामही की अनुहारी। सहसा लखि न सकहिं नर नारी।।
लखनु सत्रुसूदनु एकरूपा। नख सिख ते सब अंग अनूपा।।
मन भावहिं मुख बरनि न जाहीं। उपमा कहुँ त्रिभुवन कोउ नाहीं।।
Bibidh bhanti hoihi pahunai, priy na kahi as sasur mai
Tab tab ram lakhanahi nihari, hoihahin sab pur log sukhari
Sakhi jas ram lakhanakar jota, taisei bhup sang dui dhota
Syam gaur sab ang suhae, te sab kahahin dekhi je ae
Kaha ek main aju nihare, janu biranchi nij hath sanvare
Bharatu ramahi ki anuhari, sahasa lakhi na sakahin nar nari
Lakhanu satrusudanu ekarupa, nakh sikh te sab ang anupa
Man bhavahin mukh barani na jahin, upama kahun tribhuvan kou nahin
312.2
Chhand
उपमा न कोउ कह दास तुलसी कतहुँ कबि कोबिद कहैं।
बल बिनय बिद्या सील सोभा सिंधु इन्ह से एइ अहैं।।
पुर नारि सकल पसारि अंचल बिधिहि बचन सुनावहीं।।
ब्याहिअहुँ चारिउ भाइ एहिं पुर हम सुमंगल गावहीं।।
Upama na kou kah das tulasi katahun kabi kobid kahain
Bal binay bidya sil sobha sindhu inha se ei ahain
Pur nari sakal pasari anchal bidhihi bachan sunavahin
Byahiahun chariu bhai ehin pur ham sumangal gavahin
312.3
Doha/soratha
कहहिं परस्पर नारि बारि बिलोचन पुलक तन।
सखि सबु करब पुरारि पुन्य पयोनिधि भूप दोउ ॥311॥
Kahahin paraspar nari bari bilochan pulak tan
Sakhi sabu karab purari punya payonidhi bhup dou