Doha 308
308.1
Chaupai
निज निज बास बिलोकि बराती। सुर सुख सकल सुलभ सब भाँती।।
बिभव भेद कछु कोउ न जाना। सकल जनक कर करहिं बखाना।।
सिय महिमा रघुनायक जानी। हरषे हृदयँ हेतु पहिचानी।।
पितु आगमनु सुनत दोउ भाई। हृदयँ न अति आनंदु अमाई।।
सकुचन्ह कहि न सकत गुरु पाहीं। पितु दरसन लालचु मन माहीं।।
बिस्वामित्र बिनय बड़ि देखी। उपजा उर संतोषु बिसेषी।।
हरषि बंधु दोउ हृदयँ लगाए। पुलक अंग अंबक जल छाए।।
चले जहाँ दसरथु जनवासे। मनहुँ सरोबर तकेउ पिआसे।।
Nij nij bas biloki barati, sur sukh sakal sulabh sab bhanti
Bibhav bhed kachhu kou na jana, sakal janak kar karahin bakhana
Siy mahima raghunayak jani, harashe hridayam hetu pahichani
Pitu agamanu sunat dou bhai, hridayam na ati anandu amai
Sakuchanha kahi na sakat guru pahin, pitu darasan lalachu man mahin
Bisvamitra binay bari dekhi, upaja ur santoshu biseshi
Harashi bandhu dou hridayam lagae, pulak ang ambak jal chhae
Chale jahan dasarathu janavase, manahun sarobar takeu piase
308.2
Doha/soratha
भूप बिलोके जबहिं मुनि आवत सुतन्ह समेत।
उठे हरषि सुखसिंधु महुँ चले थाह सी लेत ॥307॥
Bhup biloke jabahin muni avat sutanha samet
Uthe harashi sukhasindhu mahun chale thah si let