Doha 277
277.1
Chaupai
कहेउ लखन मुनि सीलु तुम्हारा। को नहि जान बिदित संसारा।।
माता पितहि उरिन भए नीकें। गुर रिनु रहा सोचु बड़ जीकें।।
सो जनु हमरेहि माथे काढ़ा। दिन चलि गए ब्याज बड़ बाढ़ा।।
अब आनिअ ब्यवहरिआ बोली। तुरत देउँ मैं थैली खोली।।
सुनि कटु बचन कुठार सुधारा। हाय हाय सब सभा पुकारा।।
भृगुबर परसु देखावहु मोही। बिप्र बिचारि बचउँ नृपद्रोही।।
मिले न कबहुँ सुभट रन गाढ़े। द्विज देवता घरहि के बाढ़े।।
अनुचित कहि सब लोग पुकारे। रघुपति सयनहिं लखनु नेवारे।।
Kaheu lakhan muni silu tumhara, ko nahi jan bidit sansara
Mata pitahi urin bhae niken, gur rinu raha sochu bar jiken
So janu hamarehi mathe karha, din chali gae byaj bar barha
Ab ania byavaharia boli, turat deum main thaili kholi
Suni katu bachan kuthar sudhara, haya haya sab sabha pukara
Bhrigubar parasu dekhavahu mohi, bipra bichari bachaum nripadrohi
Mile na kabahun subhat ran garhe, dvij devata gharahi ke barhe
Anuchit kahi sab log pukare, raghupati sayanahin lakhanu nevare
277.2
Doha/soratha
लखन उतर आहुति सरिस भृगुबर कोपु कृसानु।
बढ़त देखि जल सम बचन बोले रघुकुलभानु ॥276॥
Lakhan utar ahuti saris bhrigubar kopu krisanu
Barhat dekhi jal sam bachan bole raghukulabhanu