Doha 272
272.1
Chaupai
नाथ संभुधनु भंजनिहारा। होइहि केउ एक दास तुम्हारा।।
आयसु काह कहिअ किन मोही। सुनि रिसाइ बोले मुनि कोही।।
सेवकु सो जो करै सेवकाई। अरि करनी करि करिअ लराई।।
सुनहु राम जेहिं सिवधनु तोरा। सहसबाहु सम सो रिपु मोरा।।
सो बिलगाउ बिहाइ समाजा। न त मारे जैहहिं सब राजा।।
सुनि मुनि बचन लखन मुसुकाने। बोले परसुधरहि अपमाने।।
बहु धनुहीं तोरीं लरिकाईं। कबहुँ न असि रिस कीन्हि गोसाईं।।
एहि धनु पर ममता केहि हेतू। सुनि रिसाइ कह भृगुकुलकेतू।।
Nath sambhudhanu bhanjanihara, hoihi keu ek das tumhara
Ayasu kah kahia kin mohi, suni risai bole muni kohi
Sevaku so jo karai sevakai, ari karani kari karia larai
Sunahu ram jehin sivadhanu tora, sahasabahu sam so ripu mora
So bilagau bihai samaja, na ta mare jaihahin sab raja
Suni muni bachan lakhan musukane, bole parasudharahi apamane
Bahu dhanuhin torin larikaim, kabahun na asi ris kinhi gosaim
Ehi dhanu par mamata kehi hetu, suni risai kah bhrigukulaketu
272.2
Doha/soratha
रे नृप बालक कालबस बोलत तोहि न सँमार।।
धनुही सम तिपुरारि धनु बिदित सकल संसार ॥271॥
Re nrip balak kalabas bolat tohi na sammar
Dhanuhi sam tipurari dhanu bidit sakal sansar