Doha 237
237.1
Chaupai
सेवत तोहि सुलभ फल चारी। बरदायनी पुरारि पिआरी।।
देबि पूजि पद कमल तुम्हारे। सुर नर मुनि सब होहिं सुखारे।।
मोर मनोरथु जानहु नीकें। बसहु सदा उर पुर सबही कें।।
कीन्हेउँ प्रगट न कारन तेहीं। अस कहि चरन गहे बैदेहीं।।
बिनय प्रेम बस भई भवानी। खसी माल मूरति मुसुकानी।।
सादर सियँ प्रसादु सिर धरेऊ। बोली गौरि हरषु हियँ भरेऊ।।
सुनु सिय सत्य असीस हमारी। पूजिहि मन कामना तुम्हारी।।
नारद बचन सदा सुचि साचा। सो बरु मिलिहि जाहिं मनु राचा।।
Sevat tohi sulabh phal chari, baradayani purari piari
Debi puji pad kamal tumhare, sur nar muni sab hohin sukhare
Mor manorathu janahu niken, basahu sada ur pur sabahi ken
Kinheum pragat na karan tehin, as kahi charan gahe baidehin
Binay prem bas bhai bhavani, khasi mal murati musukani
Sadar siyam prasadu sir dhareu, boli gauri harashu hiyam bhareu
Sunu siy satya asis hamari, pujihi man kamana tumhari
Narad bachan sada suchi sacha, so baru milihi jahin manu racha
237.2
Chhand
मनु जाहिं राचेउ मिलिहि सो बरु सहज सुंदर साँवरो।
करुना निधान सुजान सीलु सनेहु जानत रावरो।।
एहि भाँति गौरि असीस सुनि सिय सहित हियँ हरषीं अली।
तुलसी भवानिहि पूजि पुनि पुनि मुदित मन मंदिर चली।।
Manu jahin racheu milihi so baru sahaj sundar sanvaro
Karuna nidhan sujan silu sanehu janat ravaro
Ehi bhanti gauri asis suni siy sahit hiyam harashin ali
Tulasi bhavanihi puji puni puni mudit man mandir chali
237.3
Doha/soratha
जानि गौरि अनुकूल सिय हिय हरषु न जाइ कहि।
मंजुल मंगल मूल बाम अंग फरकन लगे ॥236॥
Jani gauri anukul siy hiy harashu na jai kahi
Manjul mangal mul bam ang pharakan lage