Doha 232
232.1
Chaupai
तात जनकतनया यह सोई। धनुषजग्य जेहि कारन होई।।
पूजन गौरि सखीं लै आई। करत प्रकासु फिरइ फुलवाई।।
जासु बिलोकि अलोकिक सोभा। सहज पुनीत मोर मनु छोभा।।
सो सबु कारन जान बिधाता। फरकहिं सुभद अंग सुनु भ्राता।।
रघुबंसिन्ह कर सहज सुभाऊ। मनु कुपंथ पगु धरइ न काऊ।।
मोहि अतिसय प्रतीति मन केरी। जेहिं सपनेहुँ परनारि न हेरी।।
जिन्ह कै लहहिं न रिपु रन पीठी। नहिं पावहिं परतिय मनु डीठी।।
मंगन लहहि न जिन्ह कै नाहीं। ते नरबर थोरे जग माहीं।।
Tat janakatanaya yah soi, dhanushajagya jehi karan hoi
Pujan gauri sakhin lai ai, karat prakasu phirai phulavai
Jasu biloki alokik sobha, sahaj punit mor manu chhobha
So sabu karan jan bidhata, pharakahin subhad ang sunu bhrata
Raghubansinha kar sahaj subhau, manu kupanth pagu dharai na kau
Mohi atisay pratiti man keri, jehin sapanehun paranari na heri
Jinha kai lahahin na ripu ran pithi, nahin pavahin paratiy manu dithi
Mangan lahahi na jinha kai nahin, te narabar thore jag mahin
232.2
Doha/soratha
करत बतकहि अनुज सन मन सिय रूप लोभान।
मुख सरोज मकरंद छबि करइ मधुप इव पान ॥231॥
Karat batakahi anuj san man siy rup lobhan
Mukh saroj makarand chhabi karai madhup iv pan