Doha 208
208.1
Chaupai
मुनि आगमन सुना जब राजा। मिलन गयऊ लै बिप्र समाजा।।
करि दंडवत मुनिहि सनमानी। निज आसन बैठारेन्हि आनी।।
चरन पखारि कीन्हि अति पूजा। मो सम आजु धन्य नहिं दूजा।।
बिबिध भाँति भोजन करवावा। मुनिवर हृदयँ हरष अति पावा।।
पुनि चरननि मेले सुत चारी। राम देखि मुनि देह बिसारी।।
भए मगन देखत मुख सोभा। जनु चकोर पूरन ससि लोभा।।
तब मन हरषि बचन कह राऊ। मुनि अस कृपा न कीन्हिहु काऊ।।
केहि कारन आगमन तुम्हारा। कहहु सो करत न लावउँ बारा।।
असुर समूह सतावहिं मोही। मै जाचन आयउँ नृप तोही।।
अनुज समेत देहु रघुनाथा। निसिचर बध मैं होब सनाथा।।
Muni agaman suna jab raja, milan gayau lai bipra samaja
Kari dandavat munihi sanamani, nij asan baitharenhi ani
Charan pakhari kinhi ati puja, mo sam aju dhanya nahin duja
Bibidh bhanti bhojan karavava, munivar hridayam harash ati pava
Puni charanani mele sut chari, ram dekhi muni deh bisari
Bhae magan dekhat mukh sobha, janu chakor puran sasi lobha
Tab man harashi bachan kah rau, muni as kripa na kinhihu kau
Kehi karan agaman tumhara, kahahu so karat na lavaum bara
Asur samuh satavahin mohi, mai jachan ayaum nrip tohi
Anuj samet dehu raghunatha, nisichar badh main hob sanatha
208.2
Doha/soratha
देहु भूप मन हरषित तजहु मोह अग्यान।
धर्म सुजस प्रभु तुम्ह कौं इन्ह कहँ अति कल्यान ॥207॥
Dehu bhup man harashit tajahu moh agyan
Dharma sujas prabhu tumha kaun inha kaham ati kalyan