Doha 128
128.1
Chaupai
भयउ न नारद मन कछु रोषा। कहि प्रिय बचन काम परितोषा।।
नाइ चरन सिरु आयसु पाई। गयउ मदन तब सहित सहाई।।
मुनि सुसीलता आपनि करनी। सुरपति सभाँ जाइ सब बरनी।।
सुनि सब कें मन अचरजु आवा। मुनिहि प्रसंसि हरिहि सिरु नावा।।
तब नारद गवने सिव पाहीं। जिता काम अहमिति मन माहीं।।
मार चरित संकरहिं सुनाए। अतिप्रिय जानि महेस सिखाए।।
बार बार बिनवउँ मुनि तोहीं। जिमि यह कथा सुनायहु मोहीं।।
तिमि जनि हरिहि सुनावहु कबहूँ। चलेहुँ प्रसंग दुराएडु तबहूँ।।
Bhayau na narad man kachhu rosha, kahi priy bachan kam paritosha
Nai charan siru ayasu pai, gayau madan tab sahit sahai
Muni susilata apani karani, surapati sabhan jai sab barani
Suni sab ken man acharaju ava, munihi prasansi harihi siru nava
Tab narad gavane siv pahin, jita kam ahamiti man mahin
Mar charit sankarahin sunae, atipriy jani mahes sikhae
Bar bar binavaum muni tohin, jimi yah katha sunayahu mohin
Timi jani harihi sunavahu kabahun, chalehun prasang duraedu tabahun
128.2
Doha/soratha
संभु दीन्ह उपदेस हित नहिं नारदहि सोहान।
भारद्वाज कौतुक सुनहु हरि इच्छा बलवान ॥127॥
Sambhu dinha upades hit nahin naradahi sohan
Bharadvaj kautuk sunahu hari ichchha balavan