Doha 127
127.1
Chaupai
तेहि आश्रमहिं मदन जब गयऊ। निज मायाँ बसंत निरमयऊ।।
कुसुमित बिबिध बिटप बहुरंगा। कूजहिं कोकिल गुंजहि भृंगा।।
चली सुहावनि त्रिबिध बयारी। काम कृसानु बढ़ावनिहारी।।
रंभादिक सुरनारि नबीना । सकल असमसर कला प्रबीना।।
करहिं गान बहु तान तरंगा। बहुबिधि क्रीड़हि पानि पतंगा।।
देखि सहाय मदन हरषाना। कीन्हेसि पुनि प्रपंच बिधि नाना।।
काम कला कछु मुनिहि न ब्यापी। निज भयँ डरेउ मनोभव पापी।।
सीम कि चाँपि सकइ कोउ तासु। बड़ रखवार रमापति जासू।।
Tehi ashramahin madan jab gayau, nij mayan basant niramayau
Kusumit bibidh bitap bahuranga, kujahin kokil gunjahi bhringa
Chali suhavani tribidh bayari, kam krisanu barhavanihari
Rambhadik suranari nabina, sakal asamasar kala prabina
Karahin gan bahu tan taranga, bahubidhi krirahi pani patanga
Dekhi sahaya madan harashana, kinhesi puni prapanch bidhi nana
Kam kala kachhu munihi na byapi, nij bhayam dareu manobhav papi
Sim ki champi sakai kou tasu, bar rakhavar ramapati jasu
127.2
Doha/soratha
सहित सहाय सभीत अति मानि हारि मन मैन।
गहेसि जाइ मुनि चरन तब कहि सुठि आरत बैन ॥126॥
Sahit sahaya sabhit ati mani hari man main
Gahesi jai muni charan tab kahi suthi arat bain