Doha 110
110.1
Chaupai
जौं अनीह ब्यापक बिभु कोऊ। कबहु बुझाइ नाथ मोहि सोऊ।।
अग्य जानि रिस उर जनि धरहू। जेहि बिधि मोह मिटै सोइ करहू।।
मै बन दीखि राम प्रभुताई। अति भय बिकल न तुम्हहि सुनाई।।
तदपि मलिन मन बोधु न आवा। सो फलु भली भाँति हम पावा।।
अजहूँ कछु संसउ मन मोरे। करहु कृपा बिनवउँ कर जोरें।।
प्रभु तब मोहि बहु भाँति प्रबोधा। नाथ सो समुझि करहु जनि क्रोधा।।
तब कर अस बिमोह अब नाहीं। रामकथा पर रुचि मन माहीं।।
कहहु पुनीत राम गुन गाथा। भुजगराज भूषन सुरनाथा।।
Jaun anih byapak bibhu kou, kabahu bujhai nath mohi sou
Agya jani ris ur jani dharahu, jehi bidhi moh mitai soi karahu
Mai ban dikhi ram prabhutai, ati bhay bikal na tumhahi sunai
Tadapi malin man bodhu na ava, so phalu bhali bhanti ham pava
Ajahun kachhu sansau man more, karahu kripa binavaum kar joren
Prabhu tab mohi bahu bhanti prabodha, nath so samujhi karahu jani krodha
Tab kar as bimoh ab nahin, ramakatha par ruchi man mahin
Kahahu punit ram gun gatha, bhujagaraj bhushan suranatha
110.2
Doha/soratha
बंदउ पद धरि धरनि सिरु बिनय करउँ कर जोरि।
बरनहु रघुबर बिसद जसु श्रुति सिद्धांत निचोरि ॥109॥
Bandau pad dhari dharani siru binay karaum kar jori
Baranahu raghubar bisad jasu shruti siddhant nichori