Mahabharata 32.47
आनृशंस्यपरो नित्यं सुसुखः सततं भव
गच्छन्तु दूतास्त्वरितं नगरं तव पार्थिव
सुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम्
Anrishansyaparo nityam susukhah satatam bhava
Gachchhantu dutastvaritam nagaram tava parthiva
Suhridam priyamakhyatum ghoshayantu cha te jayam