Mahabharata 294.37
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः; पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं; मुहुश्चापि स्मयमानं नृवीरम्
Tato divya dundubhayah praneduh; papatochchaih pushpavarsham cha divyam
Drishtva karnam shastrasankrittagatram; muhushchapi smayamanam nriviram