Mahabharata 329.47
स्थूलशिरा महर्षिर्मेरोः प्रागुत्तरे दिग्भागे तपस्तेपे
तस्य तपस्तप्यमानस्य सर्वगन्धवहः शुचिर्वायुर्विवायमानः शरीरमस्पृशत्
स तपसा तापितशरीरः कृशो वायुनोपवीज्यमानो हृदयपरितोषमगमत्
तत्र तस्यानिलव्यजनकृतपरितोषस्य सद्यो वनस्पतयः पुष्पशोभां न दर्शितवन्त इति स एताञ्शशाप न सर्वकालं पुष्पवन्तो भविष्यथेति
Sthulashira maharshirmeroh praguttare digbhage tapastepe
Tasya tapastapyamanasya sarvagandhavahah shuchirvayurvivayamanah shariramasprishat
Sa tapasa tapitasharirah krisho vayunopavijyamano hridayaparitoshamagamat
Tatra tasyanilavyajanakritaparitoshasya sadyo vanaspatayah pushpashobham na darshitavanta iti sa etanshashapa na sarvakalam pushpavanto bhavishyatheti