Mahabharata 183.10
भरद्वाज उवाच
यदेतद्भवताभिहितं सुखानां परमाः स्त्रिय इति तन्न गृह्णीमः
न ह्येषामृषीणां महति स्थितानामप्राप्य एष गुणविशेषो न चैनमभिलषन्ति
श्रूयते च भगवांस्त्रिलोककृद्ब्रह्मा प्रभुरेकाकी तिष्ठति
ब्रह्मचारी न कामसुखेष्वात्मानमवदधाति
अपि च भगवान्विश्वेश्वर उमापतिः काममभिवर्तमानमनङ्गत्वेन शममनयत्
तस्माद्ब्रूमो न महात्मभिरयं प्रतिगृहीतो न त्वेष तावद्विशिष्टो गुण इति नैतद्भगवतः प्रत्येमि
भगवता तूक्तं सुखानां परमाः स्त्रिय इति
लोकप्रवादोऽपि च भवति द्विविधः फलोदयः सुकृतात्सुखमवाप्यते दुष्कृताद्दुःखमिति
अत्रोच्यताम्
Bharadvaja uvacha
Yadetadbhavatabhihitam sukhanam paramah striya iti tanna grihnimah
Na hyeshamrishinam mahati sthitanamaprapya esha gunavishesho na chainamabhilashanti
Shruyate cha bhagavanstrilokakridbrahma prabhurekaki tishthati
Brahmachari na kamasukheshvatmanamavadadhati
Api cha bhagavanvishveshvara umapatih kamamabhivartamanamanangatvena shamamanayat
Tasmadbrumo na mahatmabhirayam pratigrihito na tvesha tavadvishishto guna iti naitadbhagavatah pratyemi
Bhagavata tuktam sukhanam paramah striya iti
Lokapravadopi cha bhavati dvividhah phalodayah sukritatsukhamavapyate dushkritadduhkhamiti
Atrochyatam