Mahabharata 221.7
किं नु मे स्यात्कृतं कृत्वा मन्यध्वं पुत्रकाः कथम्
चिन्तयाना विमोक्षं वो नाधिगच्छामि किंचन
छादयित्वा च वो गात्रैः करिष्ये मरणं सह
Kim nu me syatkritam kritva manyadhvam putrakah katham
Chintayana vimoksham vo nadhigachchhami kinchana
Chhadayitva cha vo gatraih karishye maranam saha