Ramcharitmanas 51.1
अस कहि मुनि बसिष्ट गृह आए। कृपासिंधु के मन अति भाए।।
हनूमान भरतादिक भ्राता। संग लिए सेवक सुखदाता।।
पुनि कृपाल पुर बाहेर गए। गज रथ तुरग मगावत भए।।
देखि कृपा करि सकल सराहे। दिए उचित जिन्ह जिन्ह तेइ चाहे।।
हरन सकल श्रम प्रभु श्रम पाई। गए जहाँ सीतल अवँराई।।
भरत दीन्ह निज बसन डसाई। बैठे प्रभु सेवहिं सब भाई।।
मारुतसुत तब मारूत करई। पुलक बपुष लोचन जल भरई।।
हनूमान सम नहिं बड़भागी। नहिं कोउ राम चरन अनुरागी।।
गिरिजा जासु प्रीति सेवकाई। बार बार प्रभु निज मुख गाई।।
As kahi muni basishta grih ae, kripasindhu ke man ati bhae
Hanuman bharatadik bhrata, sang lie sevak sukhadata
Puni kripal pur baher gae, gaj rath turag magavat bhae
Dekhi kripa kari sakal sarahe, die uchit jinha jinha tei chahe
Haran sakal shram prabhu shram pai, gae jahan sital avanrai
Bharat dinha nij basan dasai, baithe prabhu sevahin sab bhai
Marutasut tab marut karai, pulak bapush lochan jal bharai
Hanuman sam nahin barabhagi, nahin kou ram charan anuragi
Girija jasu priti sevakai, bar bar prabhu nij mukh gai