Ramcharitmanas 45.1
एहि तन कर फल बिषय न भाई। स्वर्गउ स्वल्प अंत दुखदाई।।
नर तनु पाइ बिषयँ मन देहीं। पलटि सुधा ते सठ बिष लेहीं।।
ताहि कबहुँ भल कहइ न कोई। गुंजा ग्रहइ परस मनि खोई।।
आकर चारि लच्छ चौरासी। जोनि भ्रमत यह जिव अबिनासी।।
फिरत सदा माया कर प्रेरा। काल कर्म सुभाव गुन घेरा।।
कबहुँक करि करुना नर देही। देत ईस बिनु हेतु सनेही।।
नर तनु भव बारिधि कहुँ बेरो। सन्मुख मरुत अनुग्रह मेरो।।
करनधार सदगुर दृढ़ नावा। दुर्लभ साज सुलभ करि पावा।।
Ehi tan kar phal bishay na bhai, svargau svalpa ant dukhadai
Nar tanu pai bishayam man dehin, palati sudha te sath bish lehin
Tahi kabahun bhal kahai na koi, gunja grahai paras mani khoi
Akar chari lachchha chaurasi, joni bhramat yah jiv abinasi
Phirat sada maya kar prera, kal karma subhav gun ghera
Kabahunk kari karuna nar dehi, det is binu hetu sanehi
Nar tanu bhav baridhi kahun bero, sanmukh marut anugrah mero
Karanadhar sadagur drirh nava, durlabh saj sulabh kari pava