Ramcharitmanas 119.1
सोहमस्मि इति बृत्ति अखंडा। दीप सिखा सोइ परम प्रचंडा।।
आतम अनुभव सुख सुप्रकासा। तब भव मूल भेद भ्रम नासा।।
प्रबल अबिद्या कर परिवारा। मोह आदि तम मिटइ अपारा।।
तब सोइ बुद्धि पाइ उँजिआरा। उर गृहँ बैठि ग्रंथि निरुआरा।।
छोरन ग्रंथि पाव जौं सोई। तब यह जीव कृतारथ होई।।
छोरत ग्रंथि जानि खगराया। बिघ्न अनेक करइ तब माया।।
रिद्धि सिद्धि प्रेरइ बहु भाई। बुद्धहि लोभ दिखावहिं आई।।
कल बल छल करि जाहिं समीपा। अंचल बात बुझावहिं दीपा।।
होइ बुद्धि जौं परम सयानी। तिन्ह तन चितव न अनहित जानी।।
जौं तेहि बिघ्न बुद्धि नहिं बाधी। तौ बहोरि सुर करहिं उपाधी।।
इंद्रीं द्वार झरोखा नाना। तहँ तहँ सुर बैठे करि थाना।।
आवत देखहिं बिषय बयारी। ते हठि देही कपाट उघारी।।
जब सो प्रभंजन उर गृहँ जाई। तबहिं दीप बिग्यान बुझाई।।
ग्रंथि न छूटि मिटा सो प्रकासा। बुद्धि बिकल भइ बिषय बतासा।।
इंद्रिन्ह सुरन्ह न ग्यान सोहाई। बिषय भोग पर प्रीति सदाई।।
बिषय समीर बुद्धि कृत भोरी। तेहि बिधि दीप को बार बहोरी।।
Sohamasmi iti britti akhanda, dip sikha soi param prachanda
Atam anubhav sukh suprakasa, tab bhav mul bhed bhram nasa
Prabal abidya kar parivara, moh adi tam mitai apara
Tab soi buddhi pai unjiara, ur griham baithi granthi niruara
Chhoran granthi pav jaun soi, tab yah jiv kritarath hoi
Chhorat granthi jani khagaraya, bighna anek karai tab maya
Riddhi siddhi prerai bahu bhai, buddhahi lobh dikhavahin ai
Kal bal chhal kari jahin samipa, anchal bat bujhavahin dipa
Hoi buddhi jaun param sayani, tinha tan chitav na anahit jani
Jaun tehi bighna buddhi nahin badhi, tau bahori sur karahin upadhi
Indrin dvar jharokha nana, taham taham sur baithe kari thana
Avat dekhahin bishay bayari, te hathi dehi kapat ughari
Jab so prabhanjan ur griham jai, tabahin dip bigyan bujhai
Granthi na chhuti mita so prakasa, buddhi bikal bhai bishay batasa
Indrinha suranha na gyan sohai, bishay bhog par priti sadai
Bishay samir buddhi krit bhori, tehi bidhi dip ko bar bahori