Ramcharitmanas 111.1
त्रिजग देव नर जोइ तनु धरउँ। तहँ तहँ राम भजन अनुसरऊँ।।
एक सूल मोहि बिसर न काऊ। गुर कर कोमल सील सुभाऊ।।
चरम देह द्विज कै मैं पाई। सुर दुर्लभ पुरान श्रुति गाई।।
खेलउँ तहूँ बालकन्ह मीला। करउँ सकल रघुनायक लीला।।
प्रौढ़ भएँ मोहि पिता पढ़ावा। समझउँ सुनउँ गुनउँ नहिं भावा।।
मन ते सकल बासना भागी। केवल राम चरन लय लागी।।
कहु खगेस अस कवन अभागी। खरी सेव सुरधेनुहि त्यागी।।
प्रेम मगन मोहि कछु न सोहाई। हारेउ पिता पढ़ाइ पढ़ाई।।
भए कालबस जब पितु माता। मैं बन गयउँ भजन जनत्राता।।
जहँ जहँ बिपिन मुनीस्वर पावउँ। आश्रम जाइ जाइ सिरु नावउँ।।
बूझत तिन्हहि राम गुन गाहा। कहहिं सुनउँ हरषित खगनाहा।।
सुनत फिरउँ हरि गुन अनुबादा। अब्याहत गति संभु प्रसादा।।
छूटी त्रिबिध ईषना गाढ़ी। एक लालसा उर अति बाढ़ी।।
राम चरन बारिज जब देखौं। तब निज जन्म सफल करि लेखौं।।
जेहि पूँछउँ सोइ मुनि अस कहई। ईस्वर सर्ब भूतमय अहई।।
निर्गुन मत नहिं मोहि सोहाई। सगुन ब्रह्म रति उर अधिकाई।।
Trijag dev nar joi tanu dharaum, taham taham ram bhajan anusaraum
Ek sul mohi bisar na kau, gur kar komal sil subhau
Charam deh dvij kai main pai, sur durlabh puran shruti gai
Khelaum tahun balakanha mila, karaum sakal raghunayak lila
Praurh bhaem mohi pita parhava, samajhaum sunaum gunaum nahin bhava
Man te sakal basana bhagi, keval ram charan lay lagi
Kahu khages as kavan abhagi, khari sev suradhenuhi tyagi
Prem magan mohi kachhu na sohai, hareu pita parhai parhai
Bhae kalabas jab pitu mata, main ban gayaum bhajan janatrata
Jaham jaham bipin munisvar pavaum, ashram jai jai siru navaum
Bujhat tinhahi ram gun gaha, kahahin sunaum harashit khaganaha
Sunat phiraum hari gun anubada, abyahat gati sambhu prasada
Chhuti tribidh ishana garhi, ek lalasa ur ati barhi
Ram charan barij jab dekhaun, tab nij janma saphal kari lekhaun
Jehi punchhaum soi muni as kahai, isvar sarba bhutamay ahai
Nirgun mat nahin mohi sohai, sagun brahma rati ur adhikai