Ramcharitmanas 9.1
तब रावन मयसुता उठाई। कहै लाग खल निज प्रभुताई।।
सुनु तै प्रिया बृथा भय माना। जग जोधा को मोहि समाना।।
बरुन कुबेर पवन जम काला। भुज बल जितेउँ सकल दिगपाला।।
देव दनुज नर सब बस मोरें। कवन हेतु उपजा भय तोरें।।
नाना बिधि तेहि कहेसि बुझाई। सभाँ बहोरि बैठ सो जाई।।
मंदोदरीं हदयँ अस जाना। काल बस्य उपजा अभिमाना।।
सभाँ आइ मंत्रिन्ह तेंहि बूझा। करब कवन बिधि रिपु सैं जूझा।।
कहहिं सचिव सुनु निसिचर नाहा। बार बार प्रभु पूछहु काहा।।
कहहु कवन भय करिअ बिचारा। नर कपि भालु अहार हमारा।।
Tab ravan mayasuta uthai, kahai lag khal nij prabhutai
Sunu tai priya britha bhay mana, jag jodha ko mohi samana
Barun kuber pavan jam kala, bhuj bal jiteum sakal digapala
Dev danuj nar sab bas moren, kavan hetu upaja bhay toren
Nana bidhi tehi kahesi bujhai, sabhan bahori baith so jai
Mandodarin hadayam as jana, kal basya upaja abhimana
Sabhan ai mantrinha tenhi bujha, karab kavan bidhi ripu sain jujha
Kahahin sachiv sunu nisichar naha, bar bar prabhu puchhahu kaha
Kahahu kavan bhay karia bichara, nar kapi bhalu ahar hamara