Ramcharitmanas 32.1
जौ अस करौं तदपि न बड़ाई। मुएहि बधें नहिं कछु मनुसाई।।
कौल कामबस कृपिन बिमूढ़ा। अति दरिद्र अजसी अति बूढ़ा।।
सदा रोगबस संतत क्रोधी। बिष्नु बिमूख श्रुति संत बिरोधी।।
तनु पोषक निंदक अघ खानी। जीवन सव सम चौदह प्रानी।।
अस बिचारि खल बधउँ न तोही। अब जनि रिस उपजावसि मोही।।
सुनि सकोप कह निसिचर नाथा। अधर दसन दसि मीजत हाथा।।
रे कपि अधम मरन अब चहसी। छोटे बदन बात बड़ि कहसी।।
कटु जल्पसि जड़ कपि बल जाकें। बल प्रताप बुधि तेज न ताकें।।
Jau as karaun tadapi na barai, muehi badhen nahin kachhu manusai
Kaul kamabas kripin bimurha, ati daridra ajasi ati burha
Sada rogabas santat krodhi, bishnu bimukh shruti sant birodhi
Tanu poshak nindak agh khani, jivan sav sam chaudah prani
As bichari khal badhaum na tohi, ab jani ris upajavasi mohi
Suni sakop kah nisichar natha, adhar dasan dasi mijat hatha
Re kapi adham maran ab chahasi, chhote badan bat bari kahasi
Katu jalpasi jar kapi bal jaken, bal pratap budhi tej na taken