Ramcharitmanas 120.1
अतिसय प्रीति देख रघुराई। लिन्हे सकल बिमान चढ़ाई।।
मन महुँ बिप्र चरन सिरु नायो। उत्तर दिसिहि बिमान चलायो।।
चलत बिमान कोलाहल होई। जय रघुबीर कहइ सबु कोई।।
सिंहासन अति उच्च मनोहर। श्री समेत प्रभु बैठै ता पर।।
राजत रामु सहित भामिनी। मेरु सृंग जनु घन दामिनी।।
रुचिर बिमानु चलेउ अति आतुर। कीन्ही सुमन बृष्टि हरषे सुर।।
परम सुखद चलि त्रिबिध बयारी। सागर सर सरि निर्मल बारी।।
सगुन होहिं सुंदर चहुँ पासा। मन प्रसन्न निर्मल नभ आसा।।
कह रघुबीर देखु रन सीता। लछिमन इहाँ हत्यो इँद्रजीता।।
हनूमान अंगद के मारे। रन महि परे निसाचर भारे।।
कुंभकरन रावन द्वौ भाई। इहाँ हते सुर मुनि दुखदाई।।
Atisay priti dekh raghurai, linhe sakal biman charhai
Man mahun bipra charan siru nayo, uttar disihi biman chalayo
Chalat biman kolahal hoi, jay raghubir kahai sabu koi
Sinhasan ati uchcha manohar, shri samet prabhu baithai ta par
Rajat ramu sahit bhamini, meru sring janu ghan damini
Ruchir bimanu chaleu ati atur, kinhi suman brishti harashe sur
Param sukhad chali tribidh bayari, sagar sar sari nirmal bari
Sagun hohin sundar chahun pasa, man prasanna nirmal nabh asa
Kah raghubir dekhu ran sita, lachhiman ihan hatyo indrajita
Hanuman angad ke mare, ran mahi pare nisachar bhare
Kumbhakaran ravan dvau bhai, ihan hate sur muni dukhadai