Ramcharitmanas 103.1
काटत बढ़हिं सीस समुदाई। जिमि प्रति लाभ लोभ अधिकाई।।
मरइ न रिपु श्रम भयउ बिसेषा। राम बिभीषन तन तब देखा।।
उमा काल मर जाकीं ईछा। सो प्रभु जन कर प्रीति परीछा।।
सुनु सरबग्य चराचर नायक। प्रनतपाल सुर मुनि सुखदायक।।
नाभिकुंड पियूष बस याकें। नाथ जिअत रावनु बल ताकें।।
सुनत बिभीषन बचन कृपाला। हरषि गहे कर बान कराला।।
असुभ होन लागे तब नाना। रोवहिं खर सृकाल बहु स्वाना।।
बोलहि खग जग आरति हेतू। प्रगट भए नभ जहँ तहँ केतू।।
दस दिसि दाह होन अति लागा। भयउ परब बिनु रबि उपरागा।।
मंदोदरि उर कंपति भारी। प्रतिमा स्त्रवहिं नयन मग बारी।।
Katat barhahin sis samudai, jimi prati labh lobh adhikai
Marai na ripu shram bhayau bisesha, ram bibhishan tan tab dekha
Uma kal mar jakin ichha, so prabhu jan kar priti parichha
Sunu sarabagya charachar nayak, pranatapal sur muni sukhadayak
Nabhikund piyush bas yaken, nath jiat ravanu bal taken
Sunat bibhishan bachan kripala, harashi gahe kar ban karala
Asubh hon lage tab nana, rovahin khar srikal bahu svana
Bolahi khag jag arati hetu, pragat bhae nabh jaham taham ketu
Das disi dah hon ati laga, bhayau parab binu rabi uparaga
Mandodari ur kampati bhari, pratima stravahin nayan mag bari