Ramcharitmanas 100.1
तेही निसि सीता पहिं जाई। त्रिजटा कहि सब कथा सुनाई।।
सिर भुज बाढ़ि सुनत रिपु केरी। सीता उर भइ त्रास घनेरी।।
मुख मलीन उपजी मन चिंता। त्रिजटा सन बोली तब सीता।।
होइहि कहा कहसि किन माता। केहि बिधि मरिहि बिस्व दुखदाता।।
रघुपति सर सिर कटेहुँ न मरई। बिधि बिपरीत चरित सब करई।।
मोर अभाग्य जिआवत ओही। जेहिं हौ हरि पद कमल बिछोही।।
जेहिं कृत कपट कनक मृग झूठा। अजहुँ सो दैव मोहि पर रूठा।।
जेहिं बिधि मोहि दुख दुसह सहाए। लछिमन कहुँ कटु बचन कहाए।।
रघुपति बिरह सबिष सर भारी। तकि तकि मार बार बहु मारी।।
ऐसेहुँ दुख जो राख मम प्राना। सोइ बिधि ताहि जिआव न आना।।
बहु बिधि कर बिलाप जानकी। करि करि सुरति कृपानिधान की।।
कह त्रिजटा सुनु राजकुमारी। उर सर लागत मरइ सुरारी।।
प्रभु ताते उर हतइ न तेही। एहि के हृदयँ बसति बैदेही।।
Tehi nisi sita pahin jai, trijata kahi sab katha sunai
Sir bhuj barhi sunat ripu keri, sita ur bhai tras ghaneri
Mukh malin upaji man chinta, trijata san boli tab sita
Hoihi kaha kahasi kin mata, kehi bidhi marihi bisva dukhadata
Raghupati sar sir katehun na marai, bidhi biparit charit sab karai
Mor abhagya jiavat ohi, jehin hau hari pad kamal bichhohi
Jehin krit kapat kanak mrig jhutha, ajahun so daiv mohi par rutha
Jehin bidhi mohi dukh dusah sahae, lachhiman kahun katu bachan kahae
Raghupati birah sabish sar bhari, taki taki mar bar bahu mari
Aisehun dukh jo rakh mam prana, soi bidhi tahi jiav na ana
Bahu bidhi kar bilap janaki, kari kari surati kripanidhan ki
Kah trijata sunu rajakumari, ur sar lagat marai surari
Prabhu tate ur hatai na tehi, ehi ke hridayam basati baidehi