Doha 52
52.1
Chaupai
प्रगट बखानहिं राम सुभाऊ। अति सप्रेम गा बिसरि दुराऊ।।
रिपु के दूत कपिन्ह तब जाने। सकल बाँधि कपीस पहिं आने।।
कह सुग्रीव सुनहु सब बानर। अंग भंग करि पठवहु निसिचर।।
सुनि सुग्रीव बचन कपि धाए। बाँधि कटक चहु पास फिराए।।
बहु प्रकार मारन कपि लागे। दीन पुकारत तदपि न त्यागे।।
जो हमार हर नासा काना। तेहि कोसलाधीस कै आना।।
सुनि लछिमन सब निकट बोलाए। दया लागि हँसि तुरत छोडाए।।
रावन कर दीजहु यह पाती। लछिमन बचन बाचु कुलघाती।।
Pragat bakhanahin ram subhau, ati saprem ga bisari durau
Ripu ke dut kapinha tab jane, sakal bandhi kapis pahin ane
Kah sugriv sunahu sab banar, ang bhang kari pathavahu nisichar
Suni sugriv bachan kapi dhae, bandhi katak chahu pas phirae
Bahu prakar maran kapi lage, din pukarat tadapi na tyage
Jo hamar har nasa kana, tehi kosaladhis kai ana
Suni lachhiman sab nikat bolae, daya lagi hansi turat chhodae
Ravan kar dijahu yah pati, lachhiman bachan bachu kulaghati
52.2
Doha/soratha
कहेहु मुखागर मूढ़ सन मम संदेसु उदार।
सीता देइ मिलेहु न त आवा काल तुम्हार ॥52॥
Kahehu mukhagar murh san mam sandesu udar
Sita dei milehu na ta ava kal tumhar