Doha 33
33.1
Chaupai
बार बार प्रभु चहइ उठावा। प्रेम मगन तेहि उठब न भावा।।
प्रभु कर पंकज कपि कें सीसा। सुमिरि सो दसा मगन गौरीसा।।
सावधान मन करि पुनि संकर। लागे कहन कथा अति सुंदर।।
कपि उठाइ प्रभु हृदयँ लगावा। कर गहि परम निकट बैठावा।।
कहु कपि रावन पालित लंका। केहि बिधि दहेउ दुर्ग अति बंका।।
प्रभु प्रसन्न जाना हनुमाना। बोला बचन बिगत अभिमाना।।
साखामृग के बड़ि मनुसाई। साखा तें साखा पर जाई।।
नाघि सिंधु हाटकपुर जारा। निसिचर गन बिधि बिपिन उजारा।
सो सब तव प्रताप रघुराई। नाथ न कछू मोरि प्रभुताई।।
Bar bar prabhu chahai uthava, prem magan tehi uthab na bhava
Prabhu kar pankaj kapi ken sisa, sumiri so dasa magan gaurisa
Savadhan man kari puni sankar, lage kahan katha ati sundar
Kapi uthai prabhu hridayam lagava, kar gahi param nikat baithava
Kahu kapi ravan palit lanka, kehi bidhi daheu durga ati banka
Prabhu prasanna jana hanumana, bola bachan bigat abhimana
Sakhamrig ke bari manusai, sakha ten sakha par jai
Naghi sindhu hatakapur jara, nisichar gan bidhi bipin ujara
So sab tav pratap raghurai, nath na kachhu mori prabhutai
33.2
Doha/soratha
ता कहुँ प्रभु कछु अगम नहिं जा पर तुम्ह अनुकुल।
तब प्रभावँ बड़वानलहिं जारि सकइ खलु तूल ॥33॥
Ta kahun prabhu kachhu agam nahin ja par tumha anukul
Tab prabhavam baravanalahin jari sakai khalu tul