Doha 17
17.1
Chaupai
मन संतोष सुनत कपि बानी। भगति प्रताप तेज बल सानी।।
आसिष दीन्हि रामप्रिय जाना। होहु तात बल सील निधाना।।
अजर अमर गुननिधि सुत होहू। करहुँ बहुत रघुनायक छोहू।।
करहुँ कृपा प्रभु अस सुनि काना। निर्भर प्रेम मगन हनुमाना।।
बार बार नाएसि पद सीसा। बोला बचन जोरि कर कीसा।।
अब कृतकृत्य भयउँ मैं माता। आसिष तव अमोघ बिख्याता।।
सुनहु मातु मोहि अतिसय भूखा। लागि देखि सुंदर फल रूखा।।
सुनु सुत करहिं बिपिन रखवारी। परम सुभट रजनीचर भारी।।
तिन्ह कर भय माता मोहि नाहीं। जौं तुम्ह सुख मानहु मन माहीं।।
Man santosh sunat kapi bani, bhagati pratap tej bal sani
Asish dinhi ramapriy jana, hohu tat bal sil nidhana
Ajar amar gunanidhi sut hohu, karahun bahut raghunayak chhohu
Karahun kripa prabhu as suni kana, nirbhar prem magan hanumana
Bar bar naesi pad sisa, bola bachan jori kar kisa
Ab kritakritya bhayaum main mata, asish tav amogh bikhyata
Sunahu matu mohi atisay bhukha, lagi dekhi sundar phal rukha
Sunu sut karahin bipin rakhavari, param subhat rajanichar bhari
Tinha kar bhay mata mohi nahin, jaun tumha sukh manahu man mahin
17.2
Doha/soratha
देखि बुद्धि बल निपुन कपि कहेउ जानकीं जाहु।
रघुपति चरन हृदयँ धरि तात मधुर फल खाहु ॥17॥
Dekhi buddhi bal nipun kapi kaheu janakin jahu
Raghupati charan hridayam dhari tat madhur phal khahu